Hikmetini ve iç yüzünü öğrenmek istediğim şey, Ben’di. Kurtulmak alt etmek istediğim şey, Ben’di. Ama alt edemedim sadece yanılttım, sadece kaçtım ondan, sadece saklanıp gizlendim. Doğrusu, dünyada benim bu Ben’im kadar, bu yaşıyor olduğum, başkaları gibi ve başkalarından ayrı biri olduğum, Siddhartha olduğum bilmecesi kadar kafamı başka hiçbir şey kurcalamadı.
Kendi hakkımda hiçbir şey bilmeyişim Siddhartha’nın bana böylesine yabancı, böylesine bilinmez kalışı bir nedenden, bir tek nedenden kaynaklanıyor: Kendimden korkuyordum çünkü, kendimden kaçıyordum.
Neymiş bedenden çıkıp gitme? Neymiş nefesin tutulması ? Benden kaçıştır bu, benliğin eza ve cefasından kısa süre için yakayı kurtarmaktır, acıya ve yaşamın anlamsızlığına karşı kısa süreli bir duyarsızlıktır.