Yazar:
Hermann Hesse
Çevirmen:
Kamuran Şipal
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Kasım 2013
İlk Yayın Tarihi:
1922
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Siddhartha: Eine indische Dichtung
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789755101002
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
24 diğer baskı · Tümünü Göster
Siddhartha
41,3bin okunmaCan Yayınları · Mayıs 2024 · 148 s.
Siddhartha
1.122 okunmaCan Yayınları · Kasım 2013 · 152 s.
Siddhartha
1.036 okunmaCan Yayınları · Eylül 2019 · 168 s.
Siddhartha (Mini Kitap)
936 okunmaCan Yayınları · Kasım 2016 · 360 s.
Siddharta
888 okunmaCem Yayınevi · 1976 · 158 s.
Siddartha
608 okunmaE Yayınları · 1989 · 123 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Siddhartha Tatmin edici bir hakikat arayan ve daima yol değiştiren bir yolcu. En nihayetinde bulduğu şey hiç bir şeyin aramakla bulunamayacağı oldu.
Hakikat'in, zaten elimizde olduğunu ve onu da hareket halinde olarak değil, durup izleyerek görebileceğimizi savunuyor. Onca yolu aşıp oturduktan sonra(!)
Bana göre yaşamalı her acıyı, utancı, öfkeyi. Olumsuz duyguları yazdım çünkü bunlar olmadan sevinç ve saadet kalıcı bir etki bırakmıyor insan yüreğinde. Ve talip olunmalı daha fazlasına! (Rahatlık içinde yazıyorum çok takılma ey okur)
Genel olarak beğendim ama Siddhartha'nın sergüzeşt'in sonunda dediği gibi "bilmediğim bir şey de duymadım" Az daha unutuyordum;
Benim çile bülbülüm şarapla abdest nasıl alınır; diye düşündürttü en sonunda. Çilesi sefahat olan o kutsal insan. Bu ne bilgeliktir böyle!
*Spoiler içerir*
Geniş tabirle Siddharta bize varlık sebebini bulmak isteyen, arayışta bir kimsenin herhangi bir öğretiyi yahut öğretmeni takip ederek değil, bizzat görerek, duyarak, deneyimleyerek kısacası birebir yaşayarak 'bulacağını' söylüyor.
Bulduğu şey ise, kitapta 'om' ya da 'mükemmellik' diye geçen; içiçe geçmiş her şey, herkes. Zamansız ve mekansız, akan, dönüşen, aynı olmayan ama bütününde aynı şey olan ırmak sembolü üzerinden anlatılmaya çalışıyor bu okuyucuya.
Kitapta hamdım piştim oldum diyen bir insan yok, yaşamı da keza öyle ilerlemiyor Siddhartha'nın. Tam tersi önce kast sisteminin üst kesiminde doğmuş bir Brahman görüyoruz, sonra sefil, sürekli oruç tutarak aç gezen, arayışta olan bir Samara. Sonra bir bakmışız kendi tabiriyle çocuk insana dönüşmüş. Bütün bu yaşadıkları, evlat sevgisi ya da evlat acısı Siddhartha'ya sürekli değişimler geçirtiyor ve bunlar neredeyse son andaki kayıkçı Vasudeva ile farkındalığına kadar hiç bitmiyor.
Derin bir felsefe içermesine rağmen kolaylıkla okunan bir kitap ama hazmetmesi zor.
Budizmde ''nesneler geçici olduğundan, onlara karşı bağlılığın da boş ve acı (dukkha) verici olduğu ileri sürülüyor''* ama Siddhartha aslında bir nesneden, bir taştan yola çıkarak aslında özeti, çekirdeği sunuyor. Ben bu kısmı tasavvufla bağdaştırdım kendimce.
Sayfa 141:
Bu taş taştır, ama aynı zamanda hayvandır, aynı zamanda Tanrı'dır, aynı zamanda Buddha'dır, ileride şu ya da bu nesneye dönüşeceği için ona saygı duyuyor, onu sayıyor değilim, çoktan ve her zaman şu ya da bu nesne olduğu için sevip sayıyorum onu''
Bir de baba ve oğullar arasında yaşanan gidecek olanı durduramazsın durumu da bana Babam ve Oğlum'u hatırlattı.
''Görüyor musun Hüseyin Efendi, gideceğim diyen adamın önünde dağ olsan duramazsın''**
Kim olursa olsun,
İlk sayfasında bir not:
“Değeri, kazancıyla değil fakat kazandırdığı ile ölçülen ve kazandırdıklarıyla ölçülemeyecek kadar değerli olan öğretmen arkadaşım, öğretmenler günün kutlu olsun.”
Yıllar öncesi. Yirmi yaşında, çiçeği burnunda bir öğretmen adayıyım. Atanamamışım ama küçük bi ücret karşılığı belli derslere giriyorum. Bir anlamda ben de kendi yolumun başındayım. Farkında olmadığım arayışlarım var. Heyecanlıyım. İlk öğretmenler günü hediyem de bu kitap. Ve bilin bakalım bugün bu kitabı kaçıncı defa okuyorum? Bilemediniz. Utanarak itiraf etmeliyim ki bunca yıldır iki kere teşebbüste bulunmuş olmama rağmen ilk okuyuşum. Burdan nasıl bir sonuca varıyoruz. Bu kitap yirmi yaşında okunmaya çalışılmamalı. Hatta yirmi yaşında öğretmen de olunmamalı. :))
Atanamadığım o yıllarda, hayattaki önemli şeylerden birinin mezun olduğum alanda, 657’ye tâbi, devlet garantili bi işe girmek olduğunu düşünürdüm. Önümde uzanan yol, emek, zaman, sabır, arayış, bekleyiş.. Bunlar katlanılması zor şeylerdi. Tek bir amacım vardı. Onu elde edince her şey zaten yoluna girecekti. Atandım sonra, ve o günden bu güne geçen zamana başka başka amaçlar, insanlar, yaşanmışlıklar, seçimler, vazgeçişler, arayışlar, buluşlar, kaybedişler ve geri dönüşler sığdırdım. Aradığımı buldum mu peki? Yoluna koyabildim mi her şeyi? Ben bulabildim mi beni? İşte kitabı okurken bu sorulara cevaplar verdim.
İnsanların çoğu, var olduğu andan itibaren bi şekilde kendisini arar. Yaşadığı hayata bir anlam katmak isteyen, neden var olduğunu anlamaya çalışan herkes bu konuya karşı büyük ilgi duyar. Uzun bir yolculuktur bu, insanın en uzun yolculuğu kendinedir çünkü. Arayışa çıkmak için de önce yüklerden kurtulmak gerekir. Bunun için sürüden ayrılıp yola çıkarız. Ama bazen bir bakarız ki yolda başka bir sürüye dahil olmuşuz.
Bir Brahman oğlu olan Siddharta’nın kendi Ben’ini aramak için çıktığı yolda yaşadığı dönüşümleri anlatan bu kitap yaşam döngüsünde kendini yada hayatının anlamını arayanlara bir rehber niteliğinde diyebilirim. Hayatın bir anlamdan yoksun oluşunu, hayatın anlamının hayatın tam da kendisinin oluşunu pekiştirdiğim, varoluşsal sancılar olan yalnızlık, yaşlanma, ölüm,ve özgürlük olgularıyla yüzleşip bakış açımı zenginleştirdiğim, sevginin önemini tekrar anladığım, zamansızlığı, dönüşüm ve değişimin güzelliğini, çocuk insanları, nefisi, acıyı, hazzı, günahı, insanların zaaflarını derinlemesine düşündüğüm bir zaman geçirdim okuma saatlerimde…
Düşünen her insanın belli bir öğretiye öğretmene bağlı kalmadan, kendi yolunu ancak kendi çizebileceğini, içinde ki cevhere, bedensel zihinsel ve ruhsal birlikteliğine ulaşabileceğini anlatan güzel ve okunmaya değer bir kitap.Teşekkürler Herman Hesse!
Hermann Hesse'yi ve onun muhteşem dilini tanıdığım kitabı. İlk okuduğumda küçüktüm ve Siddhartha'nın kim olduğuyla ya da Budizm'le ilgili hiçbir şey bilmiyordum. Böyle olmasına rağmen kitap çok büyük etki yarattı bende. Okuduğum her sayfa ile sanki anlatılan benmişim de o aydınlığa ben kavuşuyormuşum gibi hissettim. Boş kaldığımda ya da bir desteğe ihtiyacım olduğunda alıp okuduğum bir kitap haline geldi artık. Keyifli okumalar.
Bir Arayışın Hikayesi: Yolculuk ve Dönüşüm·152 syf.·1000Kitap
8/10
2025 293. kitabı
Derin bir içsel yolculuğa davet eden, aynı zamanda hayatın basit görünen ama aslında çözülmesi zor sorularını ortaya seren bir eser. Anlatım dili yalın olsa da içerdiği düşünceler oldukça katmanlı; insanı sorgulamaya, hatta kendi yaşamına ayna tutmaya zorluyor. Kitap boyunca karakterin içsel arayışına tanık olurken aslında hepimizin hayatında bir şekilde var olan “anlam arayışı”nın evrenselliğini hissediyoruz.
En çok hoşuma giden şeylerden biri, Hesse’nin felsefeyi kuru bir öğreti gibi sunmaması; aksine, gündelik hayata, ilişkilerimize, acılarımıza ve küçük zevklerimize yedirmesi. Karakterin yaşadığı dönüşümler, bir öğretiden çok deneyimlerle, hatalarla ve arayışlarla besleniyor. Bu da kitabı okuru teoriden çok yaşama davet eden bir metin hâline getiriyor.
Benim için kitap, özellikle Siddhartha’nın arkadaşıyla olan ilişkisini anlattığı kısımlarda zirveye çıktı. Oradaki dostluk, bağlılık ve aynı zamanda ayrışma hâli; insanın hem kendine hem de başkalarına karşı duyduğu sorumluluğu çok etkileyici bir şekilde gösteriyordu. Arkadaşını alnından öptüğü sahneye kadar neredeyse kusursuz bir kitap okuduğumu düşündüm.
Ama ondan sonraki bölümler, şahsi görüşüm, aynı etkiyi yaratmadı. Belki Hesse’nin vermek istediği mesaj büyüktü, belki de ben farklı bir son bekliyordum; ama ilk kısımlardaki akıcılık ve yoğunluk son sayfalarda bende biraz eksildi. Yine de bu, kitabın bütün değerini gölgelemiyor. Çünkü Siddhartha, yalnızca bir roman değil; insanın kendi varlığıyla hesaplaşmasına eşlik eden bir yol arkadaşı.
İnsana, dünyaya gelişinde ve gidişinde bir şeçim şansı tanınmamış. Pat diye bu dünyada bulmuş kendini ve pat diye de ayrılacak, sorgusuz sualsiz. Hâl böyleyken ister istemez, bazen derinlemesine, bazen yüzeysel, anlam arayışına giriyor kendince. Her şeyi sorguluyor ilmi ,aklı, bilgisi inançları.... el verdiğince. Bu kitap bir insanın bilgeliği arama serüvenini konu edinmiş. İslam literatüründe hikmettir, bilgelik. Peygamberler de Allah'tan hikmeti istemişlerdir. Kitapta herhangi bir dinin propagandası yapılmamış ya da ben o gözle okumadım. Genel olarak evrensel bir dil kullanılmış denilebilir( Ama Budizm bir tık önde) Kitap çok akıcı ama okuyacak olanın belli bir olgunlukta olması gerekiyor gibi geldi bana. Bazı yaşanmışlıkların kitabı daha anlamlı kılacağını düşünüyorum. Kitabı okurken kendi hayatınızdan izler bulmanız çok hoş oluyor ve daha büyüleyici kılıyor kitabı. Bazı yerleri de çok duygulu ve ne yalan söyleyim gözlerim doldu ( Türk filmi tadındaydı yani :)) Ölmeden önce okunması gereken bir kitap diyebilirim. Ama okumak için acele etmeyin. Aklınızın bir kenarında olsun. Siz onu bekleyin o da sizi... Zaman geçtikçe kitabın daha da güzelleşeceğini düşünüyorum,selamlar.
Kendini arama. Yaşam içinde tek amacı olan siddhartha' nın kendini bulmak için girdiği yolu anlatan bir kitap. Buda falan yani biraz uzak olduğum konulardan bahsederek aydınlatıcı bir kitap.
İlk defa bir Hermann Hesse kitabı okuyorum, dili, anlatımı, şiirselliği, imgeleri, betimlemeleri o kadar etkiledi ki beni... Öyle bir kitap ki her cümlesini alıntılamak istedim, kitabı komple alıntılamak istedim.
Sanki anlatmaya kelimelerim yetmeyecek, ne yazsam cümlelerim eksik kalacak gibi hissediyorum.
Hesse kitabında Sıddhartha’nın bir arayış öyküsünü sunmuş bizlere. Yeri geldiğinde yoklukta yeri geldiğinde varlıkta yeri geldiğinde arayışta yaşayan Sıddhartha’nın bize sunduğu en güzel ana fikir belli bir öğretiye, öğretmene kendimizi maruz bırakmamamız. ‘Nasıl bilge olunur?’ un peşinden değil de bilginin peşinden gitmemiz. Bir şeye bağlı kalmamamız, bir çok şeyi, bilgiyi, öğretiyi harmanlayarak kendimizi bulmamız aslında.
İşte bu yolculuğunda Sıddhartha’ya arkadaşlık ederken belki sizde kendinizi, öğretinizi bulursunuz. Nobel ödülünün hakkını vermiş bir kitap.
Hermann Hesse'nin Siddhartha kitabı, bireysel aydınlanma yolculuğunu anlatan derin bir eser. Kitap boyunca Siddhartha’nın sürekli arayış içinde olması ve başkalarının doğrularını olduğu gibi kabul etmemesi benim için oldukça anlamlıydı. Özellikle Buda'nın yolunu bile sorgulaması, onun gerçekten özgün bir karakter olduğunu gösteriyor. Hiçbir öğretiyi mutlak doğru olarak kabul etmemesi ve kendi deneyimleriyle anlam araması, benim düşünce yapımla çok örtüşüyor.
Siddhartha'nın önce çileci bir hayat yaşaması, sonra tamamen zevklere kapılması ve nihayetinde dengeyi bulması da gerçekçi bir süreçti. Hayat ne sadece ruhsal bir yolculuktan ne de sadece maddi tatminlerden ibaret; önemli olan, bunların arasında bir denge kurabilmek. Fakat Siddhartha'nın zevk hayatına fazla kapılıp gitmesi biraz fazla naif geldi. Farkındalığını kaybettiği o dönem, onun karakterinin zayıf bir yönü gibi hissettirdi.
Kitaptaki doğa metaforlarını çok sevdim.
Siddhartha'nın en büyük farkındalığını bir nehir dinleyerek yaşaması, doğanın içindeki bilgeliği anlatması açısından çok güçlüydü.
Nehir, zamanın döngüsel olduğunu ve her şeyin bir bütün olduğunu ona gösteriyor. Ben de doğanın ve hayvanların insana çok şey öğretebileceğine inanıyorum, bu yüzden Vasudeva'nın bilgeliğini çok anlamlı buldum.
Ama kitabın bazı yönlerine mesafeli yaklaştım. Siddhartha'nın aydınlanma yolculuğunun sonunda ulaştığı nokta, bana çok fazla "olanı olduğu gibi kabul etmek" fikrine dayanıyor gibi geldi. Evet, bazı şeyleri kabullenmek gerekebilir ama bu tamamen pasif bir teslimiyet olmamalı. Siddhartha'nın son noktada biraz fazla edilgenleşmesi, benim mücadeleci bakış açımla tam olarak uyuşmuyor.
Genel olarak, Siddhartha bireysel düşünceyi ve özgünlüğü yücelten bir kitap olduğu için ilgimi çekti. Fakat
Yazar Hakkında
Hermann HesseYazar · 54 kitap
1877'de Almanya'nın Calw Kasabası'nda doğdu. 1962 yılında İsviçre'nin Montagnola Kasabası'nda yaşamını yitirdi. İlk şiirini yirmi beş yaşında yazdı. Ardından Peter Camenzind, Çarklar Arasında, Gertrud, Rosshalde, Demian ve diğer romanları geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman militarizmini protesto etmek için İsviçre'ye yerleşti. İkinci Dünya Savaşı'nda hem Naziler, hem de antifaşistler tarafından sert şekilde eleştirildi. Bu eleştiriler, ayrıca sorunlu aile yaşamı ve savaş esirlerine yardım konusundaki yoğun çalışmasının sonucu ağır bir bunalım geçirdi. Jung'un öğrencisi Lang ona psikanaliz tedavisi uyguladı. Lang ile dostluğu ruhbilime ve Jung'a duyduğu ilgiyi körükleyerek şiirsel iç dünyasını zenginleştirdi. İnsancıllığı, barışseverliği ve insan yaşamını irdeleyen felsefesi, Bozkırkurdu, Narziss ve Goldmund ve Siddhartha adlı romanlarında özellikle belirgindir. Boncuk Oyunu adlı romanından sonra 1946'da Nobel Edebiyat Ödülü aldı. Doğu edebiyatına ve mistisizmine düşkünlüğü, ayrıca bireysel bunalımlara çözümü Doğu felsefesinde arayışı, 1960 yıllarında canlanan Budizm ve Zen Budizm akımlarının da yardımıyla özellikle Amerikan hippi gençliği arasında en çok okunan yazarlar arasına girmesini sağladı. Eserlerinin büyük bölümü Türkçe'ye çevrildi.
