“görülecek,işitilecek,tadılacak,okunacak,yazılacak,yapılacak o kadar çok şey birikiyordu ki,bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum.kendi kendime karşı çok borçlandım.kendime vadettiğim şeyleri yapamazsam utancımdan aynaya bakamayacağım...
Denizde, dalgalar arasında boğulacağını anladıktan sonra hiç bir hareket yapmayarak kendilerini suya salıverenler ve felâketi bir an evvel isteyenler gibi kendimi bırakmıştım.
Bir şey ümit etmemenin rahatlığından başka barınacak ruhi bir köşem kalmamıştı...