Ben bir kitaba gömülünce büsbütün başka yerde olurum, metnin içinde... Şaşakalır, hayallere dalar, daha güzel bir dünyaya, gerçeğin tam kalbine girerim.
Kitabı açarım, baskı kokusunu içime çekerim, bakışlarımı ilk cümlede yoğunlaştırırım. Sonra bir ayin töreni başlar benim için, o kitapları okuma töreni
Yazmayı bilseydim, insanların en büyük mutsuzlukları ve en büyük mutlulukları üzerine bir kitap yazardım. Kitaplardan öğrendim ki gökler insancıl değil, ne gökler insancıl ne de aklı başında bir insan öyle; bu durum sağduyuya aykırı da ondan.
Bütün engizisyoncular boşuna yakar kitapları. Bu kitaplarda işe yarar bir şey varsa,alevlerin ortasında sessiz kahkahalarını işitmeye devam edersiniz, çünkü gerçek bir kitap hep bir başka yere, kendi dışına göndermede bulunur.