Nurcan Demir
@Fermina
82 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Üzülme ve bil ki dünya dediğin lüzumsuz bahçe, bazen her yer, bazen tek bir yer, bazen de hiçbir yerdir.
Başka coğrafyalardan, başka zamanlardan ve başka hayatlardan bile olsa, herkes aynı çocuk, aynı yetişkindi hayatta.
...Kafanı gökyüzüne kaldırıp güneşe bakmıştın. Bal rengi ışıkları akmıştı kirpiklerinden içeri, kamaşmıştın.
Yazdı ve bizim çocukluğumuzun yazlarında, güneş evlere kapanmış çocukların adını seslenirdi bir bir, hepsini dışarıya çağırırdı.
915.jpg)