Çaresizce savaşır hala soğuk
Kasım geceleriyle yeşil giysisi için
Ağacım.Sever giysisini, kederlidir,
Taşımıştır yapraklarını neşeli aylar boyunca,
İster ki kendinde kalsın.
Ve yine bir gece, yine
Zorlu bir gün, Ağaç bitkin düşer,
Mücadeleyi bırakır, verir dallarını
Yorgun argın yabancı iradenin eline,
Sonunda yenilir büsbütün.
Ama şimdi gülüyor, sarı kızıl renklerle
Ve dinleniyor mavilikte büyük keyifle.
Yorulup bıraktığı için kendini ölüme,
Sonbahar, o merhametli sonbahar,
Donattı onu yeni görkemle.