Feyza
@Feyzaakinn
3 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
“İlk gençlikte yaşamak isteyip de yaşayamadığım şeyler oldu. Bütün gün sette aşk dolu sahneleri çekiyorsun, yorgun argın arabayla eve dönerken görüyorsun ki, iki sevgili sarılmışlar yahut el ele tutuşmuşlar, parkta oturuyorlar, sahilde yürüyorlar… camı açıp onlara bakardım. Onları görünce, dakikalarca izlemek isterdim ve ‘Bu duyguları hiç yaşamadım’ diye içim cız ederdi.”
“Bir kadına hiç tutuldunuz mu?” dedi. “Ben, sizin yaşınızdayken epeyce kadınlarla münasebete girmiş, aldanmış ve aldatılmıştım. Yirmi beş yaşıma girdiğim zaman artık bıkmış, usanmış bir adam gibiydim; kadınlığın benim nazarımda hiçbir sırrı kalmamıştı; kendi kendime diyordum ki: ‘Adam sen de, işte evveli de bu, ahiri de bu!’ Hele aşk, sevda filan gibi sözler bana vız geliyordu; bunlar hep romancıların uydurduğu martavallar diyordum; fakat bir gün… Yirmi beşimi geçmiş ve hiç olmazsa yirmi beş kadın tanımıştım, birdenbire ne oldu bilmem… On sekiz yaşında bir çocuk gibi…”
“Zavallı köylü çocuğu! Sen, iki üvey ananın yavrususun. Biri demin seni döven anandır, öbürü de seni her gün döven, doğduğundan beri her gün döven yurdundur. İkisinin acısı arasında, böyle kavrulup gitmişsin. Yarın gençlik çağına gireceksin. Lakin, o vakit de, o vakit de… Savaşta gördüğüm bütün o erler, gözümün önünden bir daha geçiyor. Onların yırtık şalvarları ve kırmızı mintanlarıyla yalınayak gelişlerini, sonra haki elbiseleri içinde, kah sırtüstü, kah yüzükoyun düşüp ölüşlerini görüyorum.”
“Sana demin vücudumun güzel taraflarını gösterirken beni seviyordun. Fakat ne vakit ki hayatımın çirkin taraflarını göstermeye başladım; benden tiksindin. Gençken ve güzelken vücudu soymak iyidir fakat hiçbir yaşta ruhu soymaya gelmez ve herkes önünde, hatta kendi önümüzde bile daima giyimli durmalıdır.”