Çünkü sevgi yaralar; bir türlü iyileşmek bilmeyen hakiki yaralar, sadece sevginin kudretinden doğar. Diğerleriyse geçer, bir an gelir, şifalı bir kelime, merhametli bir el, hassas bir gönül dokunur ve geçer gider. Sevgi geçmeyen yaralarla sınanır. Yüreğinde saplı duran hançere sabretmeni bekler.
Bir ölüyüm ben. Bütün ölüler kadar sabırlı ve sükûnetli. Sahici yalanları yaşamak zorunda değilim artık. İnsan, nihayetinde ölümün yok edemediği hatıralardan ibaret kalıyor.