Mavi
@Fezaa_
Doğrunun önünde duramaz olmuş insanoğlu.
Derdi anlatmak, derdi anlamak meşakkatliydi ama başkalarının kederi ne de kolay dinlenirdi!
Reklam
Herkes neden her şeyi bilmek istiyor ki? Halbuki bildiğinin ağırlığıyla ezilir insan.
İnsan kimi sevmezdi? Sevilmeyi hak etmeyecek kadar kötüleri mi, yoksa kendisini sevmeyenleri mi? Hem birini iyi ya da kötü yapan neydi? Fıtratı mı? Kaderi mi? Yoksa ona bakıp nasıl bir insan olduğuna karar verenler mi? Mutluluk öyle bir şeydi ki herkese yakışıyor, gülümserken pek az kişi kötü olabiliyordu.
Keşke benim zavallı ruhum için de bir helva kavuran çıksa diye düşünmekten kendini alamamıştı. Dirilerin ruhu ölülerinkinden daha mı az azaptaydı?
Ölmeyeceksek bari efendi gibi büyüyelim
İnsan rüyasında çocukluğunu görüyorsa, büyürken bir şeyleri yanlış yapmış demektir bence. "Yetişkin bir insan ölü bir çocuk değil yaşamayı başarmış bir çocuktur." diyor ya Ursula K. Le Guin. Ölmeyeceksek bari efendi gibi büyüyelim. Ama nerede? Başımızı kuma göme göme.. Biz büyüdük ve bütün kahramanlar öldü işte! Temiz defterler karalandı, saatler hep ileri ayarlandı. Bu yüzden insan geçmişin sırlı perdesine baktıkça, çocukluğunu değil, kaybolan masumiyeti özlüyor belki de.
Reklam