📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Nikolay gibi insanlar, onurlarının kırıldığını anlar da sabırları tükenirse, biliyor musunuz neler olur? Kan fışkırır göklere dek, ve kızıl bir sabun köpüğü gibi, yeryüzünü kaplar..."
"Benimle tartışılmaz zaten, ben tartışmasını bilmem ki!" diye homurdandı Nikolay ve gözlerini yere indirdi. Andrey, devam etti: "Ben, şöyle düşünüyorum: Her birimiz, kırık cam parçaları üzerinde, yalınayak yürümüşüzdür. Her birimiz, içimizi sıkıntı bastığında, şu anda senin yaptığın gibi düşünmüşüzdür..."
Vesovşikov, ağır ağır:
"Bunu bana söyleyemezsin!"dedi. "Ruhum kurt gibi uluyor içimde!..."
"Zaten bir şey söylemek istemiyorum ki! Bütün bildiğim şu ki, geçecek bu durumun. Belki tümüyle geçmez ama yine de geçecek!
Gülmeye başladı. Nikolay'ın omuzuna vurdu: "Kardeşim, bu, çocukluk hastalığıdır. Kızamık gibi birşey. Hepimiz geçiririz bu hastalığı. Güçlüler daha hafif geçirirler, güçsüzler biraz daha ağır. Bu hastalık, bizim gibilere tebelleş olur. Yani istediği şeyi bulan ama yaşamı anlamayan, yaşamda alacağı yeri göremeyen kimselere. İnsan, kendi türünün tek örneği olduğunu sanır. Güzel bir meyve, herkesin ısırmak istediği körpe bir salatalık gibi. Anlıyor musun ne demek istediğimi?"
Nikolay, başını salladı:
Belki anlıyorum! ancak inanmıyorum!