Ophelinha,Mektubunuza teşekkür ederim. Beni aynı zamanda hem üzdü, hem de hafifletti bu mektup. Üzdü çünkü bir şeyler insanı her zaman üzer; hafifletti, çünkü, gerçekte, tek çözüm şu: Her iki tarafın da artık aşkla doğrulamadığı bir durumu daha fazla uzatmayalım. Benim açımdan bakıldığında, derin bir saygı, bozulmaz bir dostluk kaldı geriye. Aynı biçimde Ophelinha da beni yadsımayacaktır, öyle değil mi?
Fark etmiyorsun. Gerçekten de sevinç içindeyim. Çünkü birileri canımı sıkıyor, oysa birilerinin canımı sıkmaya çalışması kızdırmaz beni, tersine engelleri aşmamı sağlar.