Fidan Ağayeva
@Fidan9237
7 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Min Möhtəşəm Günəş
Xalid Hüseyninin sayca oxuduğum 2-ci kitabıdır.
Yazıçı yaxşı yazır, amma bir daha sınayaram mı, bilmirəm.
“Çərpələng uçuran” daha təsirli idi, mənim üçün.
Onu oxuyanda yaşadığım əsas 2 emosiya var idi, çarəsizlik və təəccüb.
Açığı bu kitabı da oxuyanda o çarəsizliyi hiss etdim, amma təəccüb o qədər də yaşamadım.
Çünki əsər, əsasən, məişət zorakılığı zəmnində idi.
Elə buna görə də oxuduğum heç nədə təəccüblənmirdim. Çünki, insanların məişət zorakılığında nə qədər vəhşiləşdiyini ( yaxud bu potensialda olduğunu ) bilirəm.
Niyə bir də bu yazıçıdan sınamaram?
Çarəsizlik var.
Hər iki kitabı oxuyanda bir az empatiya qurub oxuyursansa, özünü çıxılmaz vəziyyətdə hiss edirsən. Vəziyyəti düzəltməyə heç bir yol yoxdur və günahsız şəxslər layiq olmadığı həyatları yaşayır.
Kitabı oxuyanda gərgin hiss edirdim.
Cəmiyyətdəki Məryəmlərə çox üzüldüm.
Məryəmin həyatda heç nədə üzünün gülməməyi, ən azından atasının son məktubunu da varsa görməməyi çox üzücü idi.
Yazıçı məktubla Məryəmi qarşılaşdırsaydı, oxucu üçün bir az daha rahat olardı bəlkə də.
Çünki Məryəm öləndə belə ən az bircə nəfərin bu həyatsa onu sevdiyini, düşündüyünü bilmədən, o dəyərsizlik hissi ilə həyatla vidalaşdı.
Yazını yazanda fərqinə vardım, bu qədər bədbəxtliyi yaşamış adama buna səbəb olan şəxsdən gələn bircə kağız parçası, 4 cümlə izah nə yaxşı təsir edərmiş..
Gərgin və çarəsiz hiss etmək istəmirsinizsə, oxumayın)
Soyuq qış axşamında yol ilə gedirdi.
“Yolçu yolunda gərək”.
Hərdən soyuqda ünvansız gəzməyi sevir, Bakının küləyi yanağını buz kimi kəsdikcə, fikri dağılırdı.
İstədiyi də bu idi. İnsanın fikri ona əziyyət verirsə, fiziki əzab fikrini dağıtmağa kömək edir.
Elə məhz buna görə ayazda gəzməyi daha çox sevirdi. Gözləri üşüyür, beyni bədəninin ən çox hansı tərəfinin üşüdüyünə fokuslanmışdı. Artıq düşündüyü müdafiə mexanizmi idi. Əziyyət çəkən bədəni üzərinə düşünmək xoşuna gəlirdi, belə qənaətə gəlmişdi ki, düşünməyi saxlaya bilməz, ancaq nəyi düşünməyi seçə bilərdi.
Elə məhz buna görə soyuq havada uzunca gəzməyi sevirdi. Çünki bu ona seçmək imkanı vermişdi
O qədər səhv sevirəm ki insanları, bu bezdirir onları. O qədər tez öyrəşirəm ki, varlıqlarına, deyəsən, məhv edəcək bu ruhumu
Eleonora Ruzveltin dediyi kimi: " Ürəyinizdə doğru bildiyinizə əməl edin. Çünki sizi hər bir vəziyyətdə tənqid edəcəklər. Sizi lənətləyəcəklər, əgər bunu etsəniz də etməsəniz də lənətləyəcəklər".
Uzun müddət sonra belə bir parça paylaşmağı və bu gündən sonra burda daha aktiv olmağı qərara aldım. Bunun bir neçə səbəbi var, başlıca olaraq bu platformada çox da tanıdığım yoxdur. Ümidvaram da olmaz.
Bir az tövsiyə xarakterli cümlələr yazacam, lakin qətiyyən yanlış anlamayın, bu sizə yox, daimi mənə, mənliyimə tövsiyyədir.
Niyə bəs bu cümlə ? Bu yaxınlarda bir qərarım, məncə, həyatımın dönüş nöqtəsi oldu. Bu dəfə mən sırf içimdən gəldiyi kimi davrandım, qarşı tərəfin və digərlərinin düşüncələri yox sırf öz komfortum və ürəyimin səsini üstün tutaraq aldığım qərar bir çox komplekslərimdən azad olmaq barədə iradə formalaşdırdı. Ürəyinizin səsini dinləyin dostlar, ama sadəcə öz qəlbinizi və rahatlığınızı düşünün, xudbin olun, ama incinən siz olmayın. Bəzən bizim hər şeyimiz, bütün hislərimizin, düşüncələrimizin yükləndiyi məsələ, yaşantı, başqalarının heç nəyidir. Başqalarının heç nəyi olmamaq üçün xudbin olmaq və eqoizm bəzən lazımdır. Biz bu kəlimələri ədəbiyyat kitablarında həmişə pis xarakterlərdə görmüşük, ancaq bizi yanıldıblar, həmişə başqalarını həyatımızın mərkəzinə qoysaq, özümüzə vaxt qalmaz, özümüzə davrandığımız kimi başqaları da bizə davranar. Heç vaxt sizi incidən şeyləri çox insana danışmayın, birbaşa sizi incidən insana danışın, ama hər kəsə danışıb sizin üçün xüsusi olan şeyləri adiləşdirməyin. Bir şeyi çoxluq biləndə bunun sıradan gündəlik eşitdiyimiz informasiyadan çox da fərqi qalmır. Beyninizdə hər şeyi düşünməyin, sizin düşüncələriniz sizdə qalır, əgər bir insana qarşı düşüncəniz varsa, çalışın sizə addım atmayan heç kəsə düşüncə
