Bir mesele üzerinde derinleştikçe o şeyin zihnindeki eski açıklığı da kaybolur, büsbütün karanlık içinde kalır. Daha sonra en sade kelimelerin bile manalarını anlamayacak hale gelir.
Bu kâinat içindeki benliğimin, mevcudiyetimin sınırıyla belirlenmiş olması lazım gelir. O şey ki benden hariçtir, ben o değilim. Fakat benim hissettiğim bir şey nasıl benliğimin haricinde sayılabilir?