Önemli nokta, olguda ve mutlakta evrensel ahlak yoksa da hukukta ve pratikte az çok evrenselleştirilebilir ahlaklar olmasıdır. Nietzsche gibi konuşacak olursak “efendilerin ahlakı”, tanımı gereği evrenselleştirilemez. Kölelerin ahlakı da, kendilerine bir efendi biçtikleri sürece öyledir. Ancak özgür ve eşit insanların ahlakı evrenselleştirilebilir.
Monarşi yozlaşarak tiranlık, aristokrasi yozlaşarak oligarşi veya plutokrasi, demokrasi yozlaşarak popülizm, yani çoğunluğun, kamuoyunun veya kuru kalabalığın diktatörlüğü haline gelir.