Melike GÜLCAN
@Fikiryum
Yazarın dili ve anlatımı çok güzel.Bir radyocunun kendi kendine konuşması şeklinde geçiyor; aralarda...Radyo konuşmalarında kafanız karışabilir; bana biraz da olsa saçma geldi ve o bölümleri beğenmedim. Ama gel gelelim araları serpiştirdiği hikayeler gerçekten çok çarpıcı ve anlamlı. Bir çok anlamlı alıntı var hatta bazı sayfalar tamamen alıntı olabilir ders çıkarma üzerine.
Kitabın konusuna gelirsek sosyal yaşamı sorgulayan; islami kesim üzerine inceleme yapan bir konu oluşturmuş. 28 Şubat dönemi ve baş örtüsü meselesini irdelemiş bunun üzerine sert yazılar yazmış. Muhafazakar kısımı kendi içinde bile eleştirmiş. Çok etkilendiğimi söylemesem de okunması gereken bir eser olarak görüyorum. Unutulmayan iki kısım vardı ki dimağımda..
" İnna lillah ve inna ileyhi raciun
Allahtan geldik ve yine O'na döneceğiz.
Meğer filmde her ölen adamın ardından bu cümleyi tekrar ediyormuş. Anneannem yaşamı sahiden ciddiye alıyor. Hem de kelle sayısına göre ucuz siyaset üreten ağabeylerimizden daha fazla. Okuma yazması olmadığı için 3. sayfa haberlerinden habersiz. Ölüm hala kutsal onun için.. Ölümleri nesneleştirmemiş. Ölüm yalnızca haber bültenlerini dolduran içi boş görsel bir fenomen değil. O, ölümün en sahici ve en anlamlı yüzüne inanıyor..
Yaşlı ve kirli bir sokak adamıyla karşılaştım. Önce korktu yanına yaklaşınca. merak etmemesini söyledim. Cebimde kalan son paranın bir kısmını teklif ettim. 'Almam' dedi. 'Neden' diye sordum. 'Param var benim' dedi. 'Yarın lazım olur' dedim. 'Onu da yarın düşünürüm' diye cevapladı. (..) biz toprağı eşelemeye devam ediyorduk."
Reklam
İlk olarak birbirleri ile hiç ayrılmamış ve bunu hiç bir şekilde dile getirmemiş iki arkadaş, verilen kararlar, ayrılan yollar. Bir kere ayrıldı mı yollar herkes bir yere savruluyor ve hiç bir zaman birbirinize karşı ilk duygular gibi hissetmiyorsunuz .İki arkadaşın tesadüfi karşılaşmalarında garip yabancılık ve her şeyi kabulleniş. Irmağı karşıdan karşıya geçerken ki sorgulamalar zaten ana tema. Hayat da ırmak gibi sürekli akıp gidiyor, istesende istemesende. Bireysel olarak düşünüldüğünde suyun önüne engel koymak ne kadar mümkün değilse, hayatın akışına engel olmak da o kadar mümkün değil. Her bir düzenin içine girdiğinde ortama ayak uydurması, yaşadığı yeri benimsemesi, dünyevi her şeyi merak etmesi hayatın akışıydı. Başını kaldırıp bir kadına bakmaz iken ve kendisine öğretilenlere karşı direnmek istese de sonuçta insan faktörü nereye kadar. Günah işlemenin verdiği haz, para hırsı, hep daha fazla, hep daha fazla isteme, sonu yok, doygunluk yok, bir gece de kazanıp, bir gece de kaybedilen onlarca para. Bu yaşayış tarzına önem vermemesini sadece merak ve arayış olarak görüyoruz. Aslında bir arayış içerisine girdiğimizde hedefe ilerlerken neleri kaçırıyoruz? İstemesek veya kabul etmesek de yaşadığımız çevreye maalesef ayak uydurmak durumunda kalıyoruz, kabul görmek tek düşünülen bu. İnsanın kendini anlaması, yaptıklarını sorgulaması için belli bir birikmişliğin olması gerekiyor, ne zamanki duraklama dönemine geçiliyor asıl kendini bulma veya kabullenme o zaman başlıyor. Çünkü yaşantımızda yaptığımız her şey tek tek bize geri dönüyor. Siddhartha'nın geri dönüşte kayıkçı Vasudeva ile yaptığı sorgulamalar sonuç kısmına yaklaşılan en anlamlı kısım, yaşının ilerlemesi, bir oğlunun olduğunu öğrenebilmesi için kamala ile tekrar karşılaşması Hayat işte bir şekilde o bağı
"Mutlak Seveceksin"..
Koşulun veya konumun ne olursa olsun, Aşk'ın tadını alabilirsin, insanların olmaz dedikleri ne varsa bu hayatta olabilirliğinin göstergesidir bu kitap.
Son söylenen söz, Sus sus demesi.. Mutlak sevmenin var olduğunun göstergesidir.
Haksızlıkların insan hayatını nasıl kararttığını bu kitabı okurken anlayabiliriz.Ruhu aydınlatmak için dini semboller kullanılmıştır.
Dindeki oluşturulmak istenen algıyı da güzel özetleyen sayılı kitaplardan biridir bence. Mesajı doğru anlamak ve kitabı dikkatli okumak insanın bilinç düzeyini de artıracaktır.
