Ama gariptir, acı ve ölüm olasılığının beni insanlığa yakınlaştırmadığını idrak ettim. Penceren baktım ve kırmızıdan maviye dönen haçın arkasında bir yazı ilişti gözüme. MOTEL. Hayatla daha tatlı bir uyum içinde bedenler vardı orada. Düzüşenler.
On beş-yirmi yıldır basurdan çekerim; ayrıca ülserden, karaciğerden, çıbanlardan, evhamdan ve deliliğin çeşitli türlerinden, ama hepsinin birlikte bastıramayacağı umudu ile yaşamaya devam edersin.