... en zayıf tarafımız dışımızdadır. Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulağımızı sağır eden sesler, ağzımızı paslandıran yediklerimiz, kalbimizi önce coşturan sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. Yüksek insan, dışına değil içine kıymet verendir.
Sen dünyayı kafanın içi gibi ipsiz sapsız şeylerle dolu mu zannediyorsun, Allah aşkına? Bir türlü kendine ve insanlara gözlerini açarak bakamayacak mısın? Bütün ömrün tasavvurlar, hayaller, Don Kişotça emeller peşinde koşup kendini aldatmak ve alelâdeliklerden başka hiçbir şey yapılmayan bu dünyada kendinin ve başkalarının fevkalâdelikler yapacağını vehmetmekle mi geçecek?