Nastasya F
@Filipovna_N
138 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ne hayatlar ne entelektüel çevreler var. Ve bunları seçenek değil yaşamı haline getirmiş yazarlar var. Yazar babası gibi şehrine yabancı joseph conrad’ın hayatıyla ilgili bir kitap yazmaya çalışmakta. bunu conrad’ın yabancılığıyla eşteş, babasını da sırt sırta vererek yazmış. Üç yabancı baba sırlar, edebiyat dünyası, siyaset ve savaş, bilinmeyen atadan gelme bir dil...İç içe bir kitap bağlantıyı koparmadan okumak lazım biraz da dikkat. Okuduklarımdan farklı bir tarzı vardı. Yer yer duygulandım hüzünlendim gözlerim de doldu. Değişik duygular uyandırıyor insanda.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarım bıraktım çünkü birinci kitap kadar akıcı ilerlemedi benim için. Sovyet devrimi her sayfada ince ince işlenmiş belki de şu anda bu kadar tarihi bilgiye ihtiyacım yok. İlgimi de çekmedi bu kadar fazlası. Daha sonra tekrar deneyeceğim zorlamaya gerek duymadım...
Çoğumuzu zorladığı gibi, beni de benden aldı zorladı, hırpaladı bu kitap. Okurken kendimi anlamıyor hissettim üzüldüm.okumak ve anlamak arasındaki çizginin üzerinde gittim geldim. Ama en nihayetinde bu kitabı bitirdim ve cebim dolu yeni kitabıma başlıyorum... biliyorum bu kitap için sitede daha açıklayıcı incelemeler var ne yazık ki ben o kadar metodik inceleyemeyeceğim :) yapanlara ayrıca ayrıca teşekkür ediyorum hepsini okudum... şunu da belirtmeliyim kızıl kediden tiksindim. Hatta şu ana kadar okuduğum karakterler içinde bu katagoride ilk sırayı alır... beynimi zorlayan rüyalarımı etkileyen kitaplara daha bir aşığım ve bu sitenin anonimliğini ayrıca seviyorum... o kadar güzel incelemeler yazıyorsunuz ki bazen ben kafamdan geçenleri çoğunu aktaramıyorum. Vee hayıflanmaya gidiyorum.
Hüzünlü karanlık bir kitaptı sonunda biraz da şaşırttı beni. Yavaş ilerledi biraz zorladı beni ama güzeldi sam gibi insanlar hep aramızda az da olsa... anne baba bu kadar özlenebilirdi hafıza böyle zorlanabilirdi. Çocukluk tramvalarına empatik bir bakış üzüldüm, hüzünlendim...
Aloha!! durgun don! Her şey o kadar bozkır o kadar ayazdı ki kuzeyin bozkırlarında adım adım gezdim. insanoğlunun irinini, pisliğini, haysiyet-sizliğini bir kere daha gördüm, okudum. Rus edebiyatı zaten severim. Ama ben de cengiz aytmatov özlemi uyandırdı. rüyalarını, efsanelerini özlemişim onun. Şunu da eklemeliyim Savaş alanında tırıs giden terli atlar kaldı hep aklımda ben de onları kovaladım. Dar zamanda çabuk bitirmek için uğraştım...
