Er geç kapanır aşk yarası,
Sonunda diner kalp ağrısı,
Sakin ve sessiz günlerde
Dertler diner yalnızlık içinde,
Kafa ve yürek gelir kendine;
Akıllı kedi sızlanmaz sürekli,
Bu böyle devam etmeli mi?
Hayır! - kurtar bu girdaptan kendini,
Kanişle sobanın altında,
Dostluk bekler kuytuda!
1918 Ekiminde vurulup öldü.
Vurulduğu gün bütün cephe sessiz
sakindi gayet; öyle ki, resmi tebliğler,
batı cephesinde kayda değer yeni bir
hadise olmadığı cümlesiyle
yetindiler.
Öylesine yalnızım,
öylesine bir beklediğim yok ki,
karşılarına pervasızca çıkabilirim.
Beni bu yılların içinden geçiren hayat,
ellerimde, gözlerimde hala. O hayatı
yenebildim mi, bilmiyorum. Ama var
oldukça, içimdeki o “ben” diyen şey,
istese de, istemese de, kendine bir yol
bulmaya çalışacak o hayat.