Ne seni anlamaya yetti zaman , ne beni anlamana.
Dereden tepeden konuştuk, havadan, sudan,
Giyimden, kuşamdan, ölümden, yaşamdan,
Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan, kalabalıktan,
Filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, gözyaşından,
Evlerin iç dünyasından söz ettik .
Bu dünyayla, başkalarının dünyasıydı uzun uzun anlattıklarımız.
Birde dost arkadaş muhabbetleri
Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç
Ben sen anla diyordum aslında
Baktın böylece
Anlayamadın
Teselli edecek sözler aradın, çığlığı duyamadın
Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden biz tuttuğunu düşünmedin hiç
...
Beni anlatmaya yetmedin biliyorum,
Seni anladım mı yeteri kadar,
Şimdi düşünüyorum.