kitapların bir ruha sahip olduklarını bir kez daha anlamış oldum..olay örgüsü her ne kadar gerçek hayattan kesitler alıp sunsa da bunu okuyucuya aktarmak o kadar da kolay değildir..karakterlerle bir bütün olmak,onları anlamak,yargılamak...Ne biliyim başkasının dilinden dökülen her bir cümlede kendinden pay çıkarması çok farklı bir duygu ambiyansı..burda etkisinden kurtulamayipta gözyaşı dökmeme sebebiyet veren bir olay varsa bu da Hasan"ın ölmüş olduğu gerçeğiydi..Emir Ağa'nın hiçbir yaptığı hasan"a olan duygu ambolemi değiştirmedi...Aslında verilip alınması gereken o kadar çok ders niteliğinde yaşanmışlıklar var ki..Hani şimdi birini anlatmaya çalışsam diğeri yarım kalıcak o yüzden bir bütün oluşturmak isteyenlere gerçekten tavsiye edilebilecek muhteşem bir kitap..