İnsanoğlu güzel şeye düşmandı. Nasıl bilmeden kendi saadetini, başkasının saadetini yıkmak isterdi? İnsanoğlu huzurun, iyiliğin düşmanıydı, kendi kendisinin düşmanıydı.
Tchernoff’u en çok sinirlendiren bu durumdan doğmuş bulunan ve giderek dünyaya egemen olan ahlakdışı dersti:Kaba kuvvetin yüceltilmesi, başarının kutsanması, maddeciliğin zaferi, oldubitti karşısında sinme, en soylu duyguların sanki tumturaklı, gülünç tümcelerden başka bir şey değilmiş gibi alay konusu edilmesi, ahlaksal değerlerin çarpıtılması, ilerlemenin son sözü olması gerekiyorken despotluğa, şiddete, tarihin en ilkel çağlarının barbarlığına geri dönüşten başka şey olmayan bir haydutluk felsefesi.
Sanırım hayatı yalnız bize sunduğu zevkler için sevmemeliyiz. Özveride de, kendimizi başkalarına adamakta da büyük bir zevk var;hem de bu zevk, bilmem neden, belki de yeni olduğundan, bana öbürlerinden üstünmüş gibi geliyor.