Anne rahminin karanlığındaki bebeğe dışarıda aydınlık bir dünya var deseler, yüce dağları ve dalgalanan ovaları, çiçek açan güzelim bahçeleri, çağlayan ırmakları, yıldızlarla dolu gök kubbesi ve parıldayan güneşi olan bir dünya..
Tüm bu güzellikleri bildiğin halde karanlıkta kapalı kalmaya devam edersen, doğmamış çocuk tüm harikalardan bir haber olduğu gibi, duysa da hiçbirine inanmaz, aynı bizim şimdiden ölümü anlayamamamız gibi, işte bu yüzden korkarız gitmeyi istemeyiz, ne olacağını bilmeyiz ama günü gelince hepimiz gideceğiz..
-ama ölüm aydınlık olamaz çünkü o her şeyin sonu..?
-ölüm nasıl olur da başlangıcı olmayan bir şeyin sonu olabilir..?
Bab'Aziz
Sınırsız varlığımıza geri dönmemiz için bir davet değil midir #hayat..?
ve her şeyin sonu gibi gelen sonu gibi görünen lakin geri dönüşün ilk basamağı değil midir ölüm..?
h̷i̷ç̷ ོ
Bütün renklerin çarpımıydı beyaz asildi aynı zamanda bilgili, içinde barındıyordu her rengin halkasını sevmeye inat edercesine kırmızıyı, özgürlüğe koşarcasına maviyi, yaşama sevinciyle yeşili taşıyordu siyahla ağlayıp sarıyla gülüyordu
Ama birtek şeydi onu ayakta tutan umudu halka renkleri farklı olsada hepsi bir kapıdan geçtikten sonra beyaza karışıyordu... Ve beyaz bu umutla bir gün kavuşacağını düşünerek yaşamaya devam ediyordu.
Gülcan Demir