Platon şölen - dostluk ve platon.ik aşk..
"Aşk her insanda mevcuttur; aslımızın diğer yarısına seslenir durur; iki yarıdan bir bütün çıkarmaya ve insanın doğasından kaynaklanan yarasına ilaç olur.."
"Her birimiz bir bütünün eşleşen yarı.larıyız ve her birimiz bize uyacak o diğer yarı.mızın arayışı içindeyiz.."
insanın salt güzellikle karşı karşıya geldiği an yok mu, işte yalnız o an için insan hayatı yaşamaya değer?
Günün birinde onu görürsen, hiçe sayarsın artık altınları, süsleri püsleri, o şimdi aklını başından alan güzel sevgilileri…
Düşün ne olur, bir görebilse insan güzelliğin kendini; her şeyden soyunmuş, arınmış, katıksız halini!
İnsanın tenine, bedenine, rengine, şekline bulanmış güzelliği değil de, bir tek görünüşüyle Tanrı güzelliğini!
Böyle bir güzelliğe gözlerini kaldırıp bakmanın, onunla kaynaşmanın yolunu bulanın hayatını küçümseyebilir misin..?
Platon’un Şölen adlı diyalogunun kalbinin attığı satırlardır bunlar..
2 bin yılı aşkın bir zaman tünelinden geçme isteğini haklı çıkaracak bir hakikatten haber vermeye çalışır Platon insanlığa..
Sûretlere değil, sîrete, bedene değil ruha olan aşkın yüceliğinden bahsedecektir bu diyalogda.
Ona göre her insan ruhu ölümsüzlük peşindedir.
Güzellik her doğuranın beşiği ve kundağıdır.
Yaratma eylemi ancak güzelliğin beşiğinde bereketli ürünler verebilir.
Yaratma gücüyle yüklü bir varlık güzele yanaştı mı ferahlar, genişler, taşar, doğurur ve çoğalır.
İnsanın güzele olan aşkının sırrı da buradadır..
Aşk dediğimiz de ancak “güzel içinde yaratmanın sevgisidir” ve aşkın gayesi güzelliği doğurmaktır..
Ama söyleyecekleri bu kadar değildir!
Der ki, kimisinin bedeni kimisinin ise ruhu gebedir.
Ruhu gebe olan ta genç