Uyumak, düş görmek, uyanmak ve sonra bir daha uyumak; ne garip bir döngü..
Ve tabii bir de ölüm var, tüm bu döngünün son bulduğu an..
Ya da belki daha da büyük bir döngünün vazgeçilmez parçası, sonsuzluğa ait hiç çözülemeyecek bir sır..
Sonunda ölüm olsa da anlamsız bulmuyorum bu dünyayı, müzik ve felsefeyle dopdolu olan hayatımda düşünülmesi ve öğrenilmesi gereken bunca şey olması da bana yaşamak için enerji veriyor.
Kimi zaman yoğunlaşan melankolik yanım ise, değişimin ve hareketin kaçınılmaz olduğu bu yaşamın doğal bir sonucu sadece...
Müziği Schopenhauer İle Düşünmek