Çok okumanın sonu
Büyük bir yerden "Oku!" diye emir almış gibi gece gündüz okudu. Okuduğunu kafasına yazdı. Yazdıkça azdı. Kimseleri beğenmez oldu.
usulca elini yüreğinin üstüne koydu. Yüreği, "Yoruldum! Yoruldum!" diye eline vurdu.
Atiye, "Sesin kopsun geberesice!" diye yüreğini azarladı.
Yeni yıl, yeni yaş, yeni eşyalar, yeni...
Hep yeni şeyler kutlanılıyor, o yeninin ne getirecegini bilmeden. Yeniye merhaba eskiye buruşuk bir yüz. Biz yeniye koşarken eskinin bir urgan ile bağlı, peşisıra bizi takip ettigini ancak yorulup arkaya bakınca farkediyoruz. Arkada bıraktığımız hoşumuza gitmiyor, dağınıklık, kırıklar, hos olmayan seyleri görüp tekrar kaçıyoruz. Sorarım bu kaçış nereye? Nereye kadar? Kendimizden kaçtığımızın farkındamıyız?
(...)
Üç vakte kim öle kim kala falcı bacı.Metafizik
Falcı kadın aynaların karşısına geçti. Gözünü ilkin aynalara, sonra bir titreme, bir çırpınmayla kaynar sulara verdi. Atiye'ye üç vakte kadar Nuğber'in bir kısmeti olduğunu müjdeledi.