Yolda birkaç kez arkama bakmak için durdum ve her defasında anlamsız biçimde içimi çektim. Basıncın biraz farklı olduğu bir gezegene geldiğim izlenimine kapılmıştım çünkü. Ve dış dünyaya döndüğümün bilincine varınca birdenbire içimi bir hüzün kapladı.
Böyle insanlar vardır. Olağanüstü bir yeteneğe sahiptirler, ama onu değerlendirmeye yetecek enerjiden yoksundurlar ve sonunda hep yeteneklerini ziyan ederler.
Her birimizin nasıl kendine özgü bir yürüyüşü varsa, her birimizin hissetme, düşünme ve olaylara bakış biçimi de ayrıymış ve kendini düzeltmek istesen bile, bu, bir günde olmuyormuş ve eğer kendini zorlarsan bu kez başka yönlerden gariplik çıkıyormuş.
iyileşme süreç gerektirir. bazen cok uzun bir süreçtir bu.