Kemalce
@Filozof47
𝗦𝗲𝗻𝘀𝘂𝘂𝗺 𝘁𝘂𝗼𝗿𝘂𝗺 𝗵𝗼𝗻𝗼𝗿𝗲𝗺 𝘀𝘂𝗽𝗲𝗿𝗮𝗿𝗲 𝗱𝗲𝗯𝗲𝘀.
Kendine olan saygın duygularından daha güçlü olmak zorunda..
Mardin
Ankara
46 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yaşamak ile sorgulamak arasında bir seçim yapmam gerekirse her
defasında yaşamayı seçerim. Açıklama illetinden itinayla sakınırım.
Bunu sana da tavsiye ederim. Bir şeyleri açıklama dürtüsü, modern
düşüncenin salgın hastalığıdır. Bu virüsü en çok da çağımızın
terapistleri taşır: Görüştüğüm her terapistte bu bağımlılık yapan,
bulaşıcı hastalık vardı. Açıklama, bir yanılsamadır; bir serap, bir
kurgu, teskin eden bir ninnidir. Açıklama, herhangi bir varoluşa
sahip değildir. Hatta gerçek adını da söyleyelim: Ödleklerin, varoluşun rizikosunun, fütursuzluğunun ve değişkenliğinin yarattığı,
o insanın betini benzini attıran korkuya karşı geliştirdikleri bir
savunmadır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Demek yalnız değildim. Paul sözlerine şöyle devam
ediyordu: "Haliyle, yalnızlığımla barışmak zorundayım. Biliyorum,
başkalarının da benim gibi kelimelere tutkun olduğunu varsayarak
hata ediyorum. Bu tutkumu onlara zorla aşılamaya çalıştığımın
da farkındayım. Yaklaştığım her canlının benden nasıl kaçtığını
tahmin edebilirsin. Bu, kulağa önemli geliyor, diye düşündüm. Yallnızlığımla barışmak estetik bir dokunuş olmuş, duruma şiirsel bir
boyut kazandırmıştı ama muhtemelen karşımda epey yalnız bir
ihtiyar vardı.
Kelimelere aşık olduğunuzu görüyorum Bay Andrews. Onlarla dans
etmeyi seviyorsunuz. Oysa kelimeler yalnızca not düşmeye yarar.
Melodiyi oluşturan, fikirlerdir. Yaşamımızın çatısını da fikirler
oluşturur.
Şaşkınlık içerisindeydim. Paul seksen dört yaşındaydı. Tezini yirmili yaşların ortalarında yazmaya başladığını düşünürsek, altmış yıldır bu durum devam ediyordu. Okulu yıllarca bitiremeyen profesyonel öğrenci kavramına yabancı değildim ama altmış yıl da biraz fazla değil miydi? Hayatı altmış yıl boyunca askıda mı kalmıştı? Öyle olmadığını umuyordum. Böyle bir şey mümkün olamazdı.
Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan
farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi
unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler
yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.
Marcus Aurelius, Düşünceler