“İnsanoğullarının beşinci soyuna gelince,
Keşke o soydakilerden biri olmasaydım ben,
Keşke daha önce ölsem ya da daha doğmasaydım!
Çünkü bu beşinci soy demir soyudur.
Onlar gündüzleri didinir ezilirler,
Geceleri kıvranır dururlar.
Tanrıların yolladığı türlü dertlerle,
belâlarla karışık birkaç sevinçtir bulabildikleri.
Ama bir gün gelecek, zeus, kronos'un oğlu;
Bu ölümlü insan soyunu da yok ediverecek.
O zaman aksaçlı insanlar soyu gelecek.
O zaman ne baba oğullarına benzeyecek,
ne de oğulları babalarına..
Ne ev sahibi konuğunu bilecek, sevecek,
ne dost dostunu, ne kardeş kardeşini bugünkü gibi.
Yaşlanır yaşlanmaz hor görülecek ana baba;
kaba kaba çatacaklar onlara.
Tanrı saygısı nedir bilmeyecek bu mutsuzlar.
Karınlarını doyuranların karınlarını doyurmayacaklar.
Ne yeminin değeri kalacak, ne doğrunun, ne iyinin..
Yalnız kötülere, azgınlara gidecek saygıları.
Hak güçlünün olacak; yalnız, vicdan kalmayacak.
Kötü insan saldıracak iyi insana.
Yalana dolana kaçıp, andlarını çiğneyecekler.
Zavallı insanların ayaklarına dolanacak,
kıskançlığın kem gözleri, kem dilleri..
O zaman bırakıp yeryüzünü olympos'a gidecek,
İnsanları bırakıp tanrılara sığınacak,
ak yüzlü, ak alınlı Aidos'lar, Nemesis'ler.
Yalnız acılar kalacak ölümlü insanlara,
Çare bulunmaz olacak kötülüklere karşı.”