Bu büyük adamın kırgınlığıdan gelen dehşetle, kapısını kapayıp da kaybolduğu zaman dedim ki :
"Şairlerin, âlimlerin en büyük eserleri, ümitsiz ve hiddetli zamanlarında yazdıklarıdır."
Son seslerden sonra ve coşkunca alkışlardan hemen önce Friedrich'in değer verdiği bir an olurdu hep; zarif bir duraklama. Tek bir soruyla dolu saf bir boşluk: Dinleyiciler müziği hissederek mi dinlemişlerdi?