Bütün bunlar “rahat” olmak içindi işte; yani eğer her şey yolunda giderse insan kocaman sınıfta bile “yok olabilir” ve başka ihtimaller de vardı, mesela insan yaşarken bile “ölebilir.”
Ben yıkımdan yakınmıyorum, zaten yıkımdaydım; ben yeniden yapılanmaktan yakınıyorum, güçsüzlüğümden yakınıyorum, doğmaktan yakınıyorum, güneşin ışıklarından yakınıyorum.
Her genç kadın mutlak birçok emelinden, birçok hayalinden ayrı düşmenin matemi ve hüznü içindedir. Ah, o mahzun gözlerde ne derin yaralar, ne tedavi kabul etmez matemler vardır!..