bella
@FirmintheHumanist
Şu anda okuduğu kitap
Bütün hayvanlar eşittir, ama bazı hayvanlar daha eşittir!
İlk okumaya başladığınızda hayvanların özgürlük için ettikleri mücadeleyi anlatan bir çocuk hikayesi vibeı verse de aslında iktidarın nasıl yozlaşabileceğini ve eşitlik vaatlerinin zamanla nasıl baskıya dönüşebileceğini gösteren, politik eleştiri içeren bir kitaptı. Hayvanlar adalet ve özgürlük için birleşiyorlar ama süreç ilerledikçe devrimin amaçları unutuluyor ve yeni bir baskı düzeni oluşuyor, her şeyin yerini güç hırsı ve yönetici sınıfların ayrıcalık arzuları alıyor. Snowball ve Napoleon karakterleri zıt iki lider anlayışını temsil ediyor Snowball yenilikçi, eğitim ve gelişime önem veren çiftliği ilerletmeye çalışan bir figür olarak öne çıkarken Napoleon ise güç arzusuyla yanıp tutuşan, korku ve manipülasyonla yönetmeyi tercih eden otoriter bir liderdir. Sonunda Napoleon'un kazanması toplumlarda çoğu zaman bilgi ve idealizmin yerine propaganda ve gücün öne çıktığının kanıtıdır. Kitapta her hayvan toplumdaki farklı kesimleri temsil ediyor, örneğin Boxer adındaki sadık bir at, emekliliğinin ona getireceği huzurlu hayatın hayallerini kurduğu son günlerde bile canla başla çalışırken bitkin düşüp bayılıyor ve yönetici tarafından bir at kasabına veriliyor. Napoleon, Squealer ile haber gönderip onun bir veteriner arabası olduğunu ama at kasabından yeni satın alındığının haberini gönderiyor ve tüm çiftlik buna inanıyor. Boxer burda sorgulamadan çalışan sürekli fedakarlık yapan, emeklerine rağmen sömrülen insanları simgeliyor. Koyunların hep bir ağızdan öğretilen şarkıları sürekli önemli tartışmalarda bile araya girip söylemeleri toplum manipülasyonununu temsil ediyor.
Kitabın bence en etkileyici yönü baskının her zaman açık zorbalıkla değil, umut, vaat ve yavaş değişimlerle de kurulabileceğini göstermesidir. İnsanların gücü ve otoriteyi sorgulaması gerektiğini
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Konusunu çok beğendim, ama edebi türkçe olması beni biraz zorladı. Sanki sürekli aynı yere takılıp kaldım, bir türlü akıp gitmedi. Normalde akıcı kitapları seviyorum, bu yüzden elimde biraz süründü diyebilirim. Ama hikaye çok hoştu okumaya değer.
Orhan Pamuk’un Masumiyet Müzesi kitabında Kemal Bey, romanın başlarında kültürlü, çekici, çalışkan ve iyi bir aileden gelen bir burjuva olarak karşımıza çıkıyor. Ortalarında ise nişanlısını, arkadaşlarını ve ailesini kandırıp aldatan bir vicdan yoksununa dönüşüyor. Kitabın sonunda ise, aşık olunacak, aşkı aranacak bir adama evriliyor. Aşk uğruna geçip giden bir hayatın ardından kitabı “Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım” cümlesiyle bitirmesi, uzun zamandır ilk kez gözlerimi dolduran bir kitap olmasını sağladı. Bu nostaljik aşk hikâyesi kesinlikle okunmalı. Yeni nesilden biri olarak, kitabı okurken, eski İstanbul sokaklarında Kemal’le birlikte uzun uzun yürüdüm. Kitabın bitmesini hiç istemedim; ne yazık ki her güzel şeyin bir sonu oluyor. Şimdi, kitabın ruhunu daha derinden hissedebilmek için en kısa zamanda Teşvikiye sokaklarını, Çukurcuma’yı, Teşvikiye Camii’ni ve not aldığım birçok yeri Kemal’in ruhunu içimde hissederek gezmeyi planlıyorum. Bu kitabın etkisinden uzun bir süre çıkamayacağım..
Okurken dinlediklerim;
open.spotify.com/playlist/1AP8eV...
Bilim kurgu severlerin seveceği bir kitap, bir nebze Küçük Prens tadında. Çok beğenerek severek tek nefeste okudum. İnce mizahı göz ardı edilemez. Her cümlesinde anlam arayarak okuduğum, her cümlesine anlam katabildiğim bir kitaptı. 42
Çok heveslenerek okumaya başladığım bir kitaptı lakin hayal kırıklığına uğradım tamamen yönlendirme, algıdan ibaret. İnsanlara analitik yaklaşıp duygulardan bi haber olup duygusuzlaşmak istiyorsanız okuyun ve uygulayın. Yine de güç sahibi olan krallar kraliçeler düşeslerin vs güzel hikayeleri vardı, ama unutmayalım ki hiç birimiz kral ve kraliçe değiliz. -mış gibi yapmak bizi sadece bir oyuncu yapar kral veya kraliçe değil.
