"Benim ve hemşirelerin orada olmasının bir
önemi yoktu annem için, yalnız kalmıştı. Bir kere
gerçekten yalnız kalırsanız sonra o yalnızlık bir ömür
yapışır üzerinize. Annem ben kendimi bildim bileli
yalnızdı."
"Bazen hayat oldukça karmaşık
ve anlaşılmaz bir hale geldiğinde o küçük kumaş parçasını düşünürüm.
Gözlerimi kapatmaya ve diğer kısmını göremesem de, gördüğüm taraf
çirkin, çamurlu olsa da bütün o düğümlerden, gevşek iplik parçalarından örülmüş bir şaheser olduğuna inanmaya çalışırım. Kötü bir şeyin bir
güzellik doğurabileceğine ve ne olduğunu görebileceğim bir zaman olduğuna inanmaya çalışırım."
"İnsan ticareti söz konusu olduğunda çoğu insanın yaptığı şey buydu. Herkes bunun varolduğunu biliyordu ve çoğu, bundan nasıl kaçınılacağı konusunda kendisini eğitecekti ancak iş gerçeğe gelince, izleyemiyorlardı. Dinleyemiyorlardı. Çaresizliğe bakamıyorlardı. Çünkü bakmazlarsa normal hayatlarına geri dönebilir, burada her gün ölen binlerce insan yokmuş gibi yaşayabilirlerdi."