Babam bana her zaman korkmanın utanılacak bir şey olmadığını söylerdi. Korku ânında nasıl tepki verdiğin önemliydi. Korkaklar kaçardı. Cesurlar sorumluluk alırdı.
seni bahçelerimde uyuttum
seni duvarlanmda sakladım
havuzlarıma güneşler vurduğu zaman
gözlerini açıp bana gülerdin
bahtiyâaar
yazık sana verdiğim emeklere