"İnsan, hiçbir şeye karşı ilgisi, hiçbir şeyden umudu kalmayınca, hayatın her gün değişmeyen tekrarı altında ezilir."
Reklam
. “Ne sen başkası için mecburi istikametsin; ne de başkası senin için. Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.” Takma...
Evet, umut insanı ayakta tutar, umut güzel şeydir, ama umutlarımızın kontrolsüz bir şekilde büyümesine izin verirsek, gerçekleşmediği zaman yaşadığımız hayal kırıklığı da o denli büyük olur.
İnsanın sevdiğinin yanında olamaması, cansız masanın, sandalyenin bile ondan daha şanslı olması ne büyük haksızlıktır?
