- SPOİLER VAR -
Romana başlarken hissettiklerimle, bitirdikten sonra hissettiklerim oldukça farklı olsa da; şaheser gibi bir eserdi.
Romanın içindeki her bir karakter aslında hepimizin içinde olan zıt kişiliklerimiz olduğunu düşünüyorum. Eduard, ahh benim biricik hayal kırıklığım, ah benim hiç doğmamış mutluluğum. Eduard bana hepimizin aslında hayata tutunmak için ne kadar çaba gösterdiğimizi, fakat ne kadar denersek deneyelim - ya biz ya da başkası tarafından engellenerek - her denemede tökezleyip düştüğümüzü ve en sonunda hissiz birer deli olarak hayatımızı bir şekilde idame ettirdiğimiz gerçeğini tekrar anlamamı sağladı.
Veronika'ya gelecek olursak, Veronika beni çok etkiledi. Gerek kendimle onun arasındaki benzerliklerim gerek de düşünceleri olsun benim için hep özel kalacak. Bu romana hayatımın en kötü dönemindeyken başladım. Beni daha da dibe çekti evet, ama bana verdiği dersleri, çıkardığım anlamları; eğer başka bir zaman okusaydım anlayamazdım. Kitaplar bizleri en doğru zamanda buluyorlar. Evet buna gerçekten inanıyorum artık.
Roman oldukça profesyonelce yazılmış. Ceolho'nun kalemini oldukça beğendim. Duyguları aktarmada, betimlemelerde ve kişileri tasarlamada büyük bir ustalık var.
Bu romanı başkaları nasıl kategorize ediyor bilmiyorum ama bana göre romantizm kategorisinde yerini alması gerek bir kitap. Zaten Veronika'yı hayata tekrar kazandıran başlıca etken Eduard'a olan aşkı.
Okuduğunuz için teşekkür ederim. <3