Millici
@Floremzi
Cepheye giderken gene neyse ne, «Asker ağa» diyerek merhaba derler. Ekmek istesen veren bulunur. Bir de düşman seni önüne kattı da kovalamaya başladı mı, suratına bakan bulunmaz! «Aman bir yudum su» dersin, kapıyı çarpar da evine giriverir. Bire imansız, düşmana yenilmeyi kim ister bakalım? Ayı ayıyken yenik düşmemeye bakar. Gücüm yetse, kaçar mıyım karı gibi?...
Reklam
Kör Şaban derin derin içini çekerek biraz sustu:
— Yaban yerin adamı, yaban yerin adamına neden hâyindir binbaşım?...
Cemal’i, sen hepimizden iyi tanırsın! Talât’ı, Babıâli baskınında, gözünle gördün... Yürekse, Azrail’e el ense çektiler bunlar!
Akılsa, bu dünyada, Lord Corc’dan daha avanağı olmaz! Neden yendirdi bizi kahpe felek, öyleyse?
— Savaş, yalnız yürek işi değil de ondan galiba... Biz, Kanal’a suyu tulumlarla develerin sırtında götürdük! Topları, elli adımda bir, geriden alıp ileriye koyduğumuz kalasların üstünde sürükledik. Onlar Gazze önüne kadar su boruları döşediler belim kalınlığında... Toplarını trenlere koyup getirdi. Gazze’de bizi, ne topçu yendi, ne atlı birlikler, ne sayı üstünlüğü... Bizim cepheyi, su borusuyla tren yolu çökertti, boğa yılanları gibi kafalarını vura vura... Geçmişe yanmayı bırakalım da, bundan sonrasını düşünelim!
Eski çağların odunculuktan, hamallıktan, zurnacılıktan, şıkırdımlıktan gelme, elifi görse mertek sanır vezirlerinden daha mı kaltabandılar? Yüreksizliklerinden mi savuştular? Sarıkamış’ta bulunanlardan kime rastladımsa sordum! Enver’i, avcı hatlarının kurşun yağmurundan geri çekmek için, koca orduda, ölümü göze alacak bir tek yiğit bulunamamış... Arslanları dişleriyle paralayan kabadayıların paçavralar gibi toprağa yapıştıkları yerde, herif, ayakta dolaşıyormuş... Şarapnellerin kimelendiği topçu siperleri önünden indirmek için, batarya kumandanı, «Yerimi düşmana belli ediyorsunuz?» demek zorunda kalmış...
«Her biri arslan postuna bürünmüştü. Önündekini kapıyordu, ardındakini tepiyordu. Yetiştiğine yetişiyordu da yetişemediğine pabucunu atıyordu, bu orospu çocukları...» diyorlar. «Yiğitliği kimseye vermezlerdi. Meğerse çakallardan yüreksizmiş bu hanım evlâtları...» diyorlar... Bizim ağaları hiç kimse bilmezse senle ben biliriz!
Reklam