Millici
@Floremzi
Mezun
30 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Makedonyadan Orta Asya'ya Enver Paşa1000Kitap
Şevket Süreyya Aydemir'in başyapıtlarından biri. Biyografi kitabı olmasına rağmen okuyucuyu 1860 tan alıp 1922 ye kadar bir çok mevzuya ışık tutan bir çalışma olmuş. Kitabın ismi Enver Paşa olmasa okuyan bir çok kişi bunu bir biyografi kitabı değil de Osmanlı'nın son yıllarını kaleme alan bir eser olarak değerlendirmeleri muhtemel. Nitekim Şevket Süreyya Aydemir'in amacı da bu olsa gerek. Fakat kitap hakkında biraz da olumsuz görüşlerim var. İlk olarak Enver Paşaya biraz daha dönük olabilirdi. Dönem hakkında bazen gereksize kaçacak bilgiler veriyor ve bazende tekrara düşüyor. Ve Abdülhamit veya Cemal Paşa gibi figürler için de somuttan ziyade soyut sayılabilecek kanıtlaması güç tespitlerini aynı şekilde sık sık dile getiriyor. Eserin hacmini düşünürsek bu bazen can sıkıcı olabiliyor.
Reklam
Yorgun Savaşçı hakkında1K
Öncelikle Kemal Tahir'in bütün eserlini çok kıymetli bulmakla birlikte bu eserin yeri bende ayrıdır. Kitapta, Birinci Dünya Savaşının sonundan Kurtuluş Savaşına kadarki dönemi ittihatçıların gözünden anlatmaya çalışıyor. Bazen o kadar iyi tasvirleri oluyor ki gerçekten o dönem yaşamış insanlar böyle tasvir edemez gibi düşündürtüyor. Kısacası dönemin ruhunu iyi-kötü gibi kalıplar içinde değil, o zamanı yaşayan tabakanın gerçekleriyle okuyucuya aksettirmeye çalışmış ve bunda gayet başarılı olmuştur.
Herşeye alışır mı insan ?
— Dikkat ettiniz mi? Geceleri karanlıkta içilen cigaralar gerçek tiryakileri doyurmaz!
— Hayır! Bilmiyorum! —Oysa bunu cephede çok denemişti—: Hiç durmadım üstünde...
— Doyurmaz! —Bu sefer, birisiyle şakalaşan küçük bir çocuk gibi gülümsedi—: İnsanın en güçlü yönü alışması... En güçsüz yönü de bu... —Elini yüzünden geçirdi—: Bazı geceler... Çok sık değil, merak etmeyin... Uyandıracağım sizi... Peşin peşin özür dilerim... Bazı geceler bağırıyorum... meraklanmayın sakın... Bir yerim ağrıdığından değil... Düşümde gözlerimi açılmış görüyorum!... —Gülümsedi—: Önceleri daha sık olurdu. Gittikçe azalıyor!... Her defasında aldanıyorum! Sevinçle bağırıyorum! İsmail Bey'i sıkıştırdım. «Karnından vurulmuş gibi...» dedi. Ne ilgisi var! Birkaç keresinde uyanınca düş gördüğümü kabul etmedim. Fırladım yataktan... Öteyi beriyi yere düşürerek kibrit çaktım... —Yağmuru dinledi—: Rica etsem... Bakar mısınız Teğmene... Yatıştırmaya çalışın!
Demin Reşit bey için,Alıntı
"Bir sınırı aştı" dedi Doktor!.. Şimdi anlıyorum ki, ben o gün, bir sınırı aşıp herkesten ayrılmışım. Oysa benim yaradılışım, herkesten başka türlü değildi. Zor iş, herkesten başka türlü değilken, başka türlü olmak...