Ötekilerin duygusal açıdan bu şekilde nefret dolu olarak yorumlanmaları hayali bireylerle hakları, hayali ulusla da toprağı eşleştirir. Bu eşleşme ise birey haklarının ve ulusun dayanaklarının “başarısız” ve tehdit altında olarak temsil edilmesiyle sağlanır.
Acınızın sorumlusu olabilecek kişilere sadece belirli bir tür bağlılık ifade edebilirsiniz. Bu ne yasınızın yerine geçer, ne de onu çözümler.
İncindiğinizi unutmazsınız.
Onun acısına sahip olmak isterim ki o acıdan kurtulabilsin, acıyı hissetmek zorunda kalmasın.
Bu empati olarak sevgidir: Seni seviyorum ve sadece senin nasıl hissettiğini hissedebileceğimi değil, ayrıca senin acını senin yerine hissedebileceğimi de tahayyül ediyorum.
Yani acı deneyimi bedeni şimdiden koparmaz, bedeni diğer bedenlerin dünyasına bağlar. Bu, acının yaşanmış deneyiminde var olmayan unsurlara dayalı bir bağlanmadır.