İnsanlar, kendilerine baktıkları için yaşadıklarını sansalar da aslında sadece sevgiyle yaşadıklarını anladım. Seven kişi, Tanrı'ya yaklaşır ve Tanrı da ona yaklaşır. Çünkü sevgi Tanrı'nın ta kendisidir."
Muhammet Vural
"Sabaha karşı gitti o,
Hayallerimle asılan.
Nedir bilir misiniz asıl olan,
Çok seven dağlanır ama
Acı bile duymaz bağlanmayan.
Muhammet Vural, "Züleyha'nın Sevgisi"adlı şiirinin sonunda yukarıdaki dizelere yer veriyor.
"Sabaha karşı gitti o, hayallerimle asılan"
Bir insanın uykusu en çok sabaha karşı gelir değil mi?
Ve insan sabaha karşı artık hayal kuramaz vaziyete gelir değil mi?
Çünkü gece boyunca kurulmuştur zaten hayaller.
Eski devirlerde devlete başkaldıranlar ya da kitaba aykırı hareket edenler, kasaba meydanına getirilip, sabaha karşı asılırmış.
Sabaha karşı boştur kasaba meydanı.
Herkes derin mi derin bir uykudadır...
Zaten ölmek isteyen biri bunu tenhada ve sessizce yapmak ister.
Türkülerimizde de bu yok mu?
"Şafak söktü yine Sunam uyanmaz"
Suna da sabaha karşı intihar etti
Şiirin başlığında "Züleyha" ismiyle karşılaşıyoruz ki bu isim bizi asırlar öncesinin aşkına yani Yusuf ile Züleyha hikayesine götürüyor.
"Züleyha'nın Sevgisi" gerçek miydi ?
Züleyha, Yusuf'un neyini sevmişti?
Dış görünüşünü sevmişti değil mi?
Zaten herkes Yusuf'un dış görünüşünü beğenmişti. Yani Züleyha'nın herkesten bir farkı yoktu Yusuf nezdinde.