Hayatımızı zorlaştıranlar başımıza gelenler değildir; kendi iç dünyamızla, zihnimizle, karanlık ve aydınlık yönlerimizle bağlantıyı koparmış olmamızdır.
Hiç düşündünüz mü yeterince iyi olmak için daha ne gerekiyor? "Yeterince" nerede yeterli kabul ediliyor? Ben bunun bir sınır kapısı olduğunu hiç düşünmüyorum. Sınırlar bulanık ve kapı vizesiz olarak hep açık. Git gidebildiğin kadar, sonsuz. Ya da gökkuşağının altından geçmek gibi imkansız bir gelecek düşü, "yeterince iyi olmak".