Köpeğin Şabdağ'da uzak durmadigi tek kişi Peri'ydi. Kıza duyduğu sevgi sınırsız, lekesizdi. Peri onun bütün evreniydi. Sabahları kızın evden çıktığını gördüğü an yerinden fırlar, tepeden tırnağa titremeye başlardı. Kesilmiş kuyruğunun kökünü deli gibi sallar, kızgın kömürlerin üzerinde yürüyormuşçasina patileriyle yeri döverdi. Kızın etrafında mutlulukla hoplayıp zıplardı. Bütün gün Peri'nin peşinden ayrılmaz, topuklarını koklardı, geceleri ayrıldıkları zaman da kapının önünde gamlı gamlı yatıp sabahı beklerdi.