Öldüğümüz zaman kabre konulan biz değiliz, bizden kalandır.
Aldığımız nefesi bile geri veriyorsak,
Her şey bizimmiş gibi sanmaktır.
Ana karnında verilen beden,
Kiralıktır bu dünya üzerinde.
Ezeli bir giysi verildi, İadesi yok neticede.
Ne kadar kir ve pislik varsa,
Hep üzerinde, hep üzerinde.
Ne kadar yıkasam da geçmez,
Lekesi kalır üstünde.
Günahından utanan insana ne nimettir kulluk. Gülümseyince bile sevap yazan Rabbim, Tövbeni kabul etmez mi sanıyorsun?
Ey nefis, koru kendini.
Burası dünya; her şeyin yarım kaldığı,
Sabrın sınandığı, Zamanın dere gibi aktığı yer.
Ey nefis, koru kendini.
Nereden geldi, nereye gidiyor bilmez mi insanoğlu?
Ne bu şımarıklık, ne bu rahatlık?
Müslüman kalıbı ile kafirler dolaşıyor şehirde. Ey nefis, koru kendini sen onlar gibi olma.