Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler. Ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak.
Yoksa hangi balık boğmuş kendini; hangi serçe atlamış damdan?
Dostoyevski
#270814929#275263150#274287236
"Onların düşmanca tutumlarından korkmuyorum,senin aşkına inanıyorum. Hayatta herşey kötüye gidebilir, aşk hariç.
Yeter ki bitkin düşen, bocalayıp tökezleyen zayıf iradeli biri olmasın, aşk hiçbir zaman yolunu şaşırmaz."
Martin'in kudreti dalga dalga gelip kıza vuruyor; Ruth en çok da iradelerinin birbiriyle zıtlaştığı anlarda en büyük kuvvetle ona doğru çekildiğini hissediyordu. Her zaman Martin'den ona akan bu kudret, şimdi coşkulu sesinde, kor gibi parlayan gözlerinde, içinden taşan yaşam enerjisinde ve kabaran zihni melekelerinde çiçekleniyordu.
İstediğim tek şey sensin; yemekten, giysiden, şöhretten çok daha fazla açım sana. Bütün hayalim, başımı göğsüne yaslayıp ebediyete kadar uyumak ve bir yıl geçmeden bu hayal gerçek olacak.
''Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her yere uyum sağlamış, işte ve eğlencede iyi olması sebebiyle, hakları için savaşma ve karşısındakinde saygı uyandırma isteği ve yeteneği sayesinde her zaman ve her yerde sevilen biri olmuştu. Ama hiçbir yere kök salamamıştı. Etrafındakileri memnun edecek kadar uyum sağlamış ama kendisi tatmin olamamıştı. Her zaman bir huzursuzluk hissiyle altüst olmuş, daima ötelerden gelen bir çağrıyı duymuş, kitapları, sanatı ve aşkı bulduğu ana kadar hep dolaşmış ve aramıştı...''
''Seninle evlenmeyi asla düşünmedim Martin biraz öncesine kadar. Ne yaptın da aşık ettin beni kendine?''
''Bilmem, diye güldü genç,sadece sevdim seni. O kadar çok sevdim ki bırak senin gibi capcanlı bir kadının kalbini, taşı bile eritmeye yeterdi aşkım.''