Güzel olanları bırakın da bundan ötürü Tanrı'ya minnet duysunlar, başka herhangi bir kabiliyet gibi bundan da en iyi şekilde yararlanmayı bilsinler. Güzel olamayanları ise bırakın da kendilerini avutsunlar, bunsuz en iyi şekilde yaşamanın yollarını bulsunlar.
Coşkun heyecanların olduğu yerde güç tükenmemiştir, ümit vardır henüz.
Ama ya kıpırdanışlar sona ermiş, nabız durmuş, kalp soğumuşsa...Yakın ve önüne geçilmez bir çöküşten başka ne umulabilir?