O diyor ki bana:
- Sen kendi sesinle kül olursun ey!
Kerem gibi yana yana...
“Dert çok, hemdert yok”
Yüreklerin kulakları sağır...
Hava kurşun gibi ağır...
Ben diyorum ki ona:
-Kül olayım kerem gibi yana yana.
Ben yanmazsam
Sen yanmazsan
Biz yanmazsak,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?
Çok yorgunum, beni bekleme kaptan.
Seyir defterini başkası yazsın.
Kubbeli, çınarlı mavi bir liman.
Beni o limana çıkaramazsın...
(Nazım’ın büyük memleket hasreti)