Gelecek var mı bilmiyorum,şimdi önemli olan bu şimdiki zamanda nasıl yaşayacağını bilmek,gelecek olmadan şimdiki zaman bir işe yaramaz ki,hiç var olmamış gibi olur, insanlık gözleri olmadan yaşamayı başarabilir ama o zaman da insanlık olmaktan çıkacaktır.
Bu anlamda insan,iç(kalbî)dünyası ile dış dünyası arasında geçen bir mücadele alanı olarak görünür.Kalbe gelebilecek tehlikeler,ârız olabilecek hastalıklar neredeyse hissedilmeyecek kadar gizli olduğu için,onun kontrolüde çok güçtür.
İnsanlar yabansı bir alışkanlıkla,kendilerini korkutan hayvanların adını alırlar,kendilerine bağlı hayvanların adını hiç almazlar.İnsanlar kendilerine kurt denmesinden hoşlanırlar da köpek denmesinden hoşlanmazlar.