d3niznazaroglu

Şule "Umutsuz durumda olmayan hiçbir şeye ilgi duyamıyorum," dedi. "Paul Auster, Şans Müziği, sayfa 29." Sevdiği yazarların kitaplarını ezberlemek gibi bir huyu vardı. Hâlâ böyle insanlar vardı yani. Muadili olmayan insanlar. Şule giderse, biri sahiden gitmiş olurdu. Maçın ilk dakikalarından on kişi kalmak gibi bir şey.
Sayfa 111·Kitabı okuyor
Reklam
Bu son durak. Son durak. Yaşamda pek bir şey görmedin, yaşamdan pek zevk almadın. Ama böyle olmasını sen istedin."
Sayfa 127·Kitabı okudu
"Bana bir şeyler oluyor,"dedim. Detlef yüzüme baktı. "Gözbebeklerin tabak kadar olmuş!" dedi. Uzun süre hiçbir şey söylemedi, sonra bana baktı ve fısıldadı. "Evet kızım. Sen de tamamsın." Yine titredim "Ne var, ne oldu?" dedim. Detlef, yoksunluk," dedi. "Turkey."
Sayfa 124·Kitabı okudu
Cevdet bir şey söyleyecek gibi oldu, anlamsız bir iki hece kekeledi, sonra vazgeçip içine attı yine.
"Komiser Sabri Özay da olay yerinde miydi o sırada?" diye sordu. "O kim?" "Yıllardır beraber çalıştığınız arkadaşınızı tanımıyor musunuz?" "Anlamadım. Bizim Hayalet'i mi diyorsunuz?"
Sayfa 37·Kitabı okuyor
Reklam