Yazar:
Christiane F.
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
2023
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2016
Yayınevi:
Altın Kitaplar
Orijinal Adı:
Wir Kinder Vom Bahnhof Zoo
ISBN:
9789752128538
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sadece 14 yaşında bir çocuk hatta çocuklar hayatın başında neler yaşayabilir dersiniz? İşte bunun cevabını Christiane veriyor. Hemde kendi hayatindan , kendi geçmişinden. Dehşet içinde okuyorsunuz yaşamını. Ayrıca Kitap içinde adı geçen kişilerin, mekanların gerçek fotoğraflari var.. 
Eroin
Eroin
Kitap yorumumGerçek Bir Hikaye
EROİN CHRİSTİANE F.'NİN KORKUNÇ ANILARI
Eroin Christine F'nin Korkunç Anıları kitabının yorumuyla sizlerleyim. Christiane'nin aile içinde özellikle de babasından gördüğü şiddet ve Berlin'in işçi çocuklarının yoğunlukta yaşadığı Groupiusstadt'ta şehrinde gençlerin uyusutucu batağına nasıl saplandığını gözler önüne seriyor. Tüm bu detayları okurken kanımın çekildiğini hissetim.
Eroin Crhristine F'nin Korkunç Anıları kitabından bahsedecek olursam; Alman Stren dergisinin muhabbetleri Kai Hermann ve Horst Rieck, Christiane ile 1978 yılında, genç kadının tanık olarak ifade verdiği bir duruşma sırasında Berlin'de tanıştılar. Bu ikili gençlerle ilgili bir araştırma yapmaktaydı. Christiane ile iki saatlik bir görüşme yapmayı planlamışlardı, ancak iki aylık bir çalışmaya dönüştü. Christiane'nin anlattıklarından dehşete düşen iki dinleyici oldular. Konuşma kayıtları sonrasında ise bu okuduğun kitap ortaya çıktı.
Christiane, henüz altı yaşındayken ailesi kasabadan Berlin'de bir apartman dairesine taşındılar. Babasının büyük hayalleri vardı, ancak istedikleri umduğu gibi gitmedi. Christiane'nin annesi çalışıyor, babası ise evde pinekleyip duruyordu. Hırsını ise Christine ile kardeşine şiddet uygulayarak çıkarıyordu.
Christiane, okulda başarısız bir kız çocuğuydu. Anne babasının boşanması ve ayrı bir eve taşınmalarıyla onda bazı sorunların daha belirgin olarak ortaya çıkmasına neden oldu. Merkez Ev'de edindiği arkadaş ortamı sayesinde 13 yaşında ilk kez uyuşturucu ile tanıştı. Esrar içerek başladığı bu macerası 14 yaşına geldiğinde eroin kullanmaya başlamasıyla korkunç bir boyut kazandı. Christiane, uyuşturucu alabilmek için akla gelmeyecek bir sürü yol denemiş. Annesi kızının uyuşturucu batağında olduğunu ise anlayamadı
Christiane'nin, acı ve gerçek tecrübelerine
Ergenlikte okunması gerek
Ergenlik çağındaki her gencin okuması gereken bir kitap. Çoğu yaşıtımın bilmemesi büyük bir kayıp.
Uyuşturucunun yanı sıra dışarıdaki pislikler hakkında da çok fikir veriyor. Bu yüzden öfkelenerek okudum. Ergen kızlarla para karşılığı ilişkiye giden adamların çoğunun çocuğu var. Çocuklarının yaşıtlarıyla beraber oluyor pis herifler. Bu detay kitap boyu kafamı bozdu.
Çünkü uyuşturucuyu satanlar kadar ergenlerle ilişkiye girenler de suçlu. Birisi fuhuşu desteklerken diğeri gençleri uyuşturucuya sürüklüyor.
Tabii şimdi uyuşturucu küresel bir sorun oldu. Kitapta bahsedilen yıllarda, 70lerde, uyuşturucu krizi Türkiye'de yoktu ama Avrupa ve ABD'de vardı. Şimdilerde daha ciddiye alınması gereken bir durum ve çoğu kişinin bu konuda bilinçlenmesi gerek.
Çünkü insan bağımlılıklarını yönetemez. Gerçeği bunun tam tersi.
10/10
2025 89. kitabı
Muhakkak okunmalı. Daha öncede 
Bir Genç Kızın Uyuşturucu Günlüğü ve 
Eroin Güncesi kitaplarını okumuştum. Bu kitapta bulunan karakterlerin fotolarının olması çok çarpıcıydı. Detlef’in, Babsi’nin fotosu ölüm tarihi,Livia’nın ölü bulunduğu wc deki fotosu gibi. Karakterleri kafanızda canlandırmıyorsunuz, direk karakteri görüp yaşadığı kötü şeyleride okuyunca daha etkileyici oluyor. Yaşadıkları, kayıp giden hayatları sizi sarıp sarmalarken bir üzüntü girdabında buluyorsunuz kendinizi. Ayrıca bir bağımlının kendine ben bağımlı değilim istesem bırakırım diye yalan söylemesine şahit oluyoruz. Burada kendimi buldum sigara için aynı şeyi kendime söylüyorum bu paket son ama her seferinde yeni paket alırken buluyorum kendimi.
Bir Genç Kızın Uyuşturucu Günlüğü ve Eroin Güncesi kitaplarını okumuştum. Bu kitapta bulunan karakterlerin fotolarının olması çok çarpıcıydı. Detlef’in, Babsi’nin fotosu ölüm tarihi,Livia’nın ölü bulunduğu wc deki fotosu gibi. Karakterleri kafanızda canlandırmıyorsunuz, direk karakteri görüp yaşadığı kötü şeyleride okuyunca daha etkileyici oluyor. Yaşadıkları, kayıp giden hayatları sizi sarıp sarmalarken bir üzüntü girdabında buluyorsunuz kendinizi. Ayrıca bir bağımlının kendine ben bağımlı değilim istesem bırakırım diye yalan söylemesine şahit oluyoruz. Burada kendimi buldum sigara için aynı şeyi kendime söylüyorum bu paket son ama her seferinde yeni paket alırken buluyorum kendimi.
Oniki yaşında esrara, 13 yaşında eroin müptelası olan ve maddeye para bulabilmek için bedenini satan onaltı yaşındaki Christiane 'in tüyler ürpertici yaşamı beni derinden sarsmıştı. İkinci okumamda da hakeza öyle oldu. Dört yaşındaki kardeşi ile baba şiddetine maruz kalmış, anne araya girmeye çalışırken o da koca şiddetinden nasibini almış. Okulda arkadaş edinebilme çabasındayken yalnış seçimler yapmış ve uyuşturucu batağında boğulurken, kayıtsız anne-baba kızlarının bu ikinci hayatından habersiz...
Kitabın başında Christiane 'in madde kullanımdan yargılanma sürecinin başlangıcı iddianame ve karar dosyası yer alıyor. Annesinin sarsıcı gerçekliği özetlediği ; "Christiane gibi gençlerin uyuşturucu müptelalığından mâhkum edilmesini doğru bulmuyorum. Christiane'nin kimseye zararı dokunmadı. O, sadece kendini mahvetti." Sözü adeta toplumun ayıbını özetlemiş.
Çocukların yetiştirilmesi, eğitimi, doğru yönlendirilmesi vb konularda, ebeveynlerin yetersiz kaldığı yerde; o çocukların topluma ve geleceğe iyi birer yetişkin olabilmesi, dahası insana yakışır bir şekilde yaşayabilmesi için
bir ülkenin yönetim sisteminin sorumluluk alması gerekiyor kanısındayım. EROİN kitabı, dünya genelinde yönetim sistemlerinin bu konu üzerindeki çalışmalarının
yetersizliğini kanıtlar nitelikte. Onaltı yaşındaki bir kız çocuğu yaptığı hatalardan dolayı mâhkum mu edilmeli yoksa yaşamına sil baştan başlayabilmesi için mi müdahale edilmeli
1970'li yıllarda uyuşturucu madde kullanım yaşının günümüzdeki ile aynı olması ne acı bir durum.
Toplumlar ne kadar ilerlerse ilerlesin yaşam kalitesinin dengesiz gelir dağılımına bağlı olduğu sugötürmez bir gerçek.
Çocuk ve gençlerin madde iptilasında utanç suskunluğunu kırmak için kendi yaşamını büyük bir cesaretle kaleme alan Christiane F. 'in EROİN kitabını
Eser, çocukların nasıl kolayca uyuşturucu dünyasına çekildiğini ve toplumun bu konuda ne kadar yetersiz kaldığını gösteren çarpıcı bir gerçeklik sunar... Başıma gelmez rahatlığından çıkıp başka gözle bakabilmek için iyi betimlemeler var olduğunu belirtmeliyim.
Christiane F.’nin Korkunç Anıları - Eroin
İlk olarak gençlik yıllarımda okumuştum bu kitabı. Yıllar sonra, ebeveyn gözüyle tekrar okumak istedim.
Kitapta, bir çocuğu madde bağımlılığına sürükleyen nedenler tokat gibi çarpıyor insanın yüzüne. Aile bağları, gelir düzeyi, aidiyet sağlayamama gibi nicelerini sayabiliriz bu nedenler arasında. Ancak anne/baba - çocuk arasındaki ilişkinin zayıflığı, büyüme sancısı çeken bu çocukların maddeye yaklaşmalarında oldukça büyük rol oynuyor bana göre.
Christiane için de durum farklı değil. Başı boş diyebileceğimiz rahatlıkta, hata yaptığında babası tarafından dayakla eğitilmeye çalışılan, ancak buna rağmen anne ve babasının sevgisini her daim bekleyen küçük bir kız çocuğu aslında Christiane.
Christiane’nin madde kullanımı ve maddeyi elde etmek için başvurduğu yollar yeterince acı olmakla birlikte, beni en çok etkileyen kısımlar aslında annesi ile duygusal bağ kurabildiği o anlar ve sürekli hayalini kurduğu mutlu bir yuva oldu. Christiane istediği kadar yaşından büyük giyinsin, yetişkin gibi davranmaya çalışsın, satır aralarında o çocuksu masumiyetini hissediyorsunuz.
Okumayı bitirdikten sonra filmini de izledim. Kendinize aşırı yüklenmiş olmayacağınızı düşünürseniz tercihen izleyebilirsiniz.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·302 syf.·
2021 52. kitabı
Bir çocuğun karanlığa sürüklenişinin, bir toplumun ...bilgisizliğine, ilgisizliğine tutulmuş aynasıdır bu kitap.
Christiane, daha çocuk yaşta ailesi tarafından ihmal edilmiş, şiddet görmüş bir kızdır. Onu koruması gereken yetişkinler, farkında olmadan karanlığa doğru iter. Sevilmediğini hissettiği bir dünyada, yalnızca var olmanın ağırlığıyla baş başa kalır.
Yalnızlığında kaybolduğu bir dönemde maddelerle tanışır. Berlin’in yeraltı dünyası, uyuşturucu, geçici dostluklar ve bedensizleşen bir kimlik… Varlığını ancak acı üzerinden hisseden birine dönüşür.
Bu kitap yalnızca bir bağımlılık hikâyesi değildir; bir toplumun sessizliğiyle beslenen büyük bir trajedidir. Christiane’nin ilk esrar deneyimi masum bir meraktan çok, içindeki gürültüyü susturma çabası gibidir. Ancak her susturuş, yeni bir sessizlik yaratır, daha derin, daha tehlikeli bir sessizlik.
Geriye yıllarca görmezden gelinmiş bir ruh kalır. O noktadan sonra kurtuluş değil, yalnızca direnç mümkündür. Christiane’nin mücadelesi bağımlılıkla sınırlı değildir; dünyaya karşı bir başkaldırıdır. Çünkü kimse bu yaşta böyle bir hayatı yaşamak zorunda değildir. Bedeni yıkılsa da, içinde hâlâ yaşamı arayan küçük bir parça vardır.
Kitabın en çarpıcı yanı, bağımlılığın ne kadar kolay; kurtuluşun ise ne kadar zor olduğunu göstermesidir.
Bu hikâye yalnızca Christiane’nin değil, ihmal edilmiş tüm çocukların hikâyesidir.
Okur olarak kitabı bitirdiğimizde sadece bir hayat öyküsüne değil, bir aynaya bakmış oluruz. Christiane’nin yaşadıkları; sistemin kusurlarını, yetişkinlerin bencilliğini ve çocukların ne kadar kolay harcanabildiğini yüzümüze vurur. Onun yaşadığı yalnızlık, bugün hâlâ başka isimlerle sürmektedir.
Kitap belgesel gerçekliğiyle ilerler; süslü cümlelerden uzaktır ama her kelimesi insanın içinde yankı bulur. Okur
2004 yılında okumuştum bu kitabı..
Hayatın tam içinden... Bütün gerçekliğiyle gencecik bir kızı içine çeken bataklığın yaşam kesiti.
Okuduğum zaman beni çok etkilemişti. Kitaplığımda tekrar olmasını istiyorum. :/ Malesef bulamıyorum...
Christiane yaşadıklarını tüm gerçekliği ile anlatmış. Çocukluğunu yaşamadan yetişkinlik evresine geçen küçük bir kız. Okudukça kanımın çekildiğini bu nasıl olabilir dediğimi hatırlıyorum.... Bütün ebeveynlerin okuması gerekir. Aile içinde çocuğumuzun birey olarak var olduğunu unutmamamız gerekiyor.
Kesinlikle okunması gereken kitaplar arasında....
Evlat mı- Bir ev mi?1000Kitap
Değerli okuyucular,
Bir çırpıda okudum. Çok etkileyici, hüzün verici. Bir öğretmen kimliğiyle sadece çocuklarınızı dinleyip, gözlerinin içine bakarak, en azından yemekte onları gözlemleyin. Duygularım karmakarışık, çocuklarınızla ilgilenin. Okunulması gerekli bir kitap. Bir ev, araba almak için delice saatler içersinde çalışan Anne -Baba adaylarına tavsiye ediyorum.
Görüşmek dileğiyle...
