“Ben de on beş yaşımdayken özel bir dünyam olsun istemiştim. Hiç kimsenin uzanamayacağı, zaman akışının durduğu bir yer.”
“ Fakat bu dünyada öyle bir yer yok.”
“ Haklısın. O yüzden ben de böyle yaşıyorum işte. Yaralar almaya devam ettiğim, yüreğimin her gün biraz daha değiştiği, zamanın durup dinlenmeden akıp gittiği bi’ dünyada. Fakat on beş yaşındayken, dünyanın bir yerlerinde benim aradığım gibi bir yer olduğuna inanabiliyordum. O özel dünyaya girilen kapıyı bir yerlerde bulacağıma.”